↑↓ wybierzEnter otwórzEsc zamknij

    1. Elbuz

    Jak prowadzić kartę klienta: pola, etap, historia

    9 min czytaniaZaktualizowano

    Karta klienta w Elbuz sama zbiera historię współpracy: dokumenty, e-maile, czaty, rozmowy telefoniczne i każda zmiana pól trafiają na oś bez udziału menedżera, a etap klienta program wylicza z jego zamówień.

    Kiedy to się przyda:

    • Umówiliście się na telefon — follow-up z datą staje się wydarzeniem w kalendarzu z przypomnieniem.
    • Klient napisał na czacie i zostawił telefon — rozmowa wiąże się z jego kartą albo powstaje nowy klient.
    • Klient skarży się na newsletter — sekcja „Marketing” pokazuje datę zgody lub wypisu i jej źródło.
    • Kto i co zmienił w karcie — widok „Zmiany” pokazuje każdą zmianę jako „było → jest”.

    Od czego zacząć: otwórz kartę klawiszem F4 na liście „Kontakty” i zaplanuj następny follow-up.

    Co potrafi karta klienta

    • Nagłówek — etap, ocena, obrót, dług i ostatnia aktywność bez przewijania.
    • „Napisz” — e-mail, SMS, Viber lub WhatsApp do klienta bez zamówienia.
    • Czternaście sekcji — kontakty, dane do dokumentów, warunki handlowe, zgoda na newsletter.
    • Etap klienta — kupującemu wylicza go program z zakupów, leadowi ustawia menedżer.
    • Oś historii — dokumenty, czaty, e-maile, rozmowy telefoniczne i zmiany pól, z widokami „Notatki” i „Zmiany”.
    • Następny follow-up — telefon lub spotkanie w kalendarzu menedżera z przypomnieniem.
    • Autozapis — przycisku „Zapisz” nie ma, karta zapisuje się sama.

    Co pokazuje nagłówek karty

    Kartę otwiera klawisz F4, ołówek w wierszu lub dwuklik na karcie w widoku „Etapy”. To długi dokument z przewijaniem, a nie zakładki: u góry jest menu kotwic, a kliknięcie kotwicy przewija do wybranej sekcji.

    W nagłówku są zdjęcie, nazwa, „ID” z kopiowaniem do schowka, oznaczenie aktywności i jedna plakietka etapu klienta: „Lead”, „Klient”, „Stały”, „Uśpiony”… Stałemu klientowi z dużą sumą zakupów do nazwy dopisuje się „ · VIP”, obok są gwiazdki oceny.

    Podpowiedź na plakietce mówi, skąd jest etap: „Wyliczany z zakupów — zmienia się automatycznie” z liczbą dni od ostatniego zamówienia albo „Ustawia menedżer; po pierwszym zakupie etap wylicza system”. Plakietki roli „Klient” nagłówek nie pokazuje, żeby nie wyszło „Klient · Klient”; rolę dostawcy lub partnera widać jak dotąd.

    Osobna ikona kondycji została tylko przy wpisach bez etapu — dostawcach i konkurentach: „Aktywny” — ostatnia aktywność mniej niż 60 dni temu, „Uśpiony” — 60–180, „Utracony” — ponad 180. Po prawej w nagłówku jest przycisk „✦ AI”: otwiera czat konsultanta AI z blokiem „O tym rekordzie” i gotowymi pytaniami o klienta (co pisać konsultantowi).

    Przełącznik „Aktywność” — w prawym panelu karty i jako osobna kolumna na liście — u dostawcy nie działa jak „schowaj z widoku”. Gdy tylko go wyłączysz, program fizycznie usuwa wszystkie wiersze cenników tego dostawcy i odłącza od nich produkty katalogu.

    Nie pyta o potwierdzenie, nic nie trafia do kosza, nie ma czego cofnąć: pozycje trzeba będzie ponownie zaimportować cennikiem, a dostawca ma ich zwykle tysiące.

    To samo dzieje się przy zmianie tej kolumny wprost na liście i gdy organizację wyłącza reguła automatyzacji poleceniem „Zmień dane organizacji”. We wszystkich trzech przypadkach produkt zostaje przypisany do dostawcy i zachowuje jego nazwę — znikają tylko odwołania do usuniętych wierszy cennika. Jeśli dostawca chwilowo nie działa, bezpieczniej wyłączyć nie jego, lecz import jego cennika.

    Góra karty kontaktu: nagłówek z nazwą, plakietką roli i paskiem wskaźników
    1Plakietka roli
    2Kafelek „Dokumentów”
    3Kafelek „Obrót”
    4Kafelek „Ostatnia aktywność”
    1. Plakietka roli — pokazuje rolę kontaktu, tu Klient.
    2. Dokumentów — liczba dokumentów tego kontaktu.
    3. Obrót — łączna kwota dokumentów kontaktu.
    4. Ostatnia aktywność — ile czasu minęło od ostatniego zdarzenia.

    Pod nagłówkiem jest pasek wskaźników karty: „Dokumentów”, „Obrót”, „Średnia wartość zamówienia”, „Ostatnia aktywność”.

    Cztery kolejne kafelki pojawiają się warunkowo: „Odebrane pobrania” — jeśli w ogóle były zamówienia za pobraniem; „Dług klienta” lub „Nasz dług” — jeśli coś jest nieopłacone (podpowiedź rozwija wyliczenie: naliczono, opłacono, wpłaty dowodami, zwroty, nieopłacone dokumenty); „Dynamika obrotu” — wykres za sześć miesięcy; „Produktów w katalogu” i „Pozycji w cennikach” — u dostawców.

    Kwoty w tym pasku liczą się w walucie bazowej sklepu, a nie w walucie kontrahenta.

    Jak napisać do klienta: e-mail, SMS, Viber, WhatsApp

    Przycisk „Napisz” jest w nagłówku karty po prawej, obok „✦ AI”. To samo jest na liście „Kontakty”: pozycja „Napisz” w menu wiersza — trzy kropki „Dodatkowe operacje” w wierszu lub prawy przycisk myszy.

    W nowym, jeszcze niezapisanym wpisie przycisku nie ma. Zamówienie nie jest potrzebne: piszesz do klienta bezpośrednio, bez dokumentu.

    Rozwinięte menu „Napisz” w nagłówku karty kontaktu z czterema kanałami
    1Przycisk „Napisz”
    2Pozycja „E-mail”
    3Pozycja „SMS”
    4Pozycje „Viber” i „WhatsApp”
    1. „Napisz” — otwiera menu kanałów, którymi można napisać do kontaktu.
    2. „E-mail” — wysyła wiadomość e-mail do kontaktu.
    3. „SMS” — wysyła wiadomość tekstową.
    4. „Viber” i „WhatsApp” — otwierają komunikator na komputerze.

    Menu ma cztery kanały i widać je zawsze — niezależnie od tego, czy usługa SMS jest podłączona i czy kontakty są wypełnione. Błąd, jeśli wystąpi, pojawi się dopiero w oknie wysyłki.

    • „E-mail” — to samo okno wiadomości z szablonu co „Wyślij” → „E-mail” w dokumencie. Adres — z pola „E-mail” karty, tekst — z szablonu o kodzie new_mail; inny szablon wybierzesz w polu „Wybór szablonu wiadomości e-mail”.
    • SMS — okno z polami „Telefon” i „Wiadomość” oraz przyciskiem „Wyślij”. Idzie przez usługę z ustawień SMS; jeśli usługa nie jest wybrana, program pokaże „SMS nie został wysłany” z przyczyną „Nie wybrano usługi SMS: Usługi zewnętrzne → Wysyłka SMS.”
    • Viber — to samo okno, ale program sam niczego nie wysyła. „Rozpocznij czat” otwiera Vibera na komputerze z czatem dla numeru, „Wyślij” — Vibera z gotowym tekstem, a odbiorcę wybiera się już tam. Przełącznik „Kopiuj do schowka” kopiuje tekst, żeby wkleić go w czacie; przeglądarka pamięta jego ostatnie położenie.
    • WhatsApp — „Wyślij” otwiera WhatsAppa w nowej karcie przeglądarki z numerem i tekstem.

    Numer w oknie pochodzi z pola „Telefon” karty; pola „Viber” i „WhatsApp” karty nie są tu używane. Numer i tekst można poprawić przed wysyłką.

    Dla Vibera i WhatsAppa numer musi mieć kod kraju (48…). Jeśli pole „Telefon” jest puste, „Wyślij” dla SMS nic nie robi, dopóki nie wpiszesz numeru.

    Tekst dla SMS, Vibera i WhatsAppa pochodzi z szablonu o kodzie new_messager_letter: imię klienta i dane kontaktowe Twojej domyślnej firmy. Zmienisz go w „Słowniki → Szablony wiadomości”.

    Wysłany SMS trafia do „Dziennika wysyłek” formularza SMS (jak go czytać), ale nie na oś „Aktywność” karty. Wiadomości na Viberze i WhatsAppie program nie widzi i nigdzie nie zapisuje.

    Co gdzie jest w karcie

    Sekcji jest czternaście, w takiej kolejności: Przegląd, Firma, Kontakt, Adres, Dane rejestrowe, Finanse, Rachunki, Warunki handlowe, Marketing, Więcej, Aktywność, Sklepy, Pliki, Bezpieczeństwo. Niżej — o tych, w których najczęściej się czegoś szuka.

    • Przegląd — nazwa, imię i nazwisko, rola („Typ kontaktu”), „Etap klienta”, odpowiedzialny menedżer, dział, stanowisko, osoba kontaktowa, „Rola w zakupie”, urodziny, ocena, tagi. O polu etapu — osobno niżej.
    • Firma — pole „Firma” wiąże osobę z organizacją: wybierasz ją tutaj i osoba staje się osobą kontaktową tej organizacji. Widać ją potem w kolumnie „Firma” listy i w sekcji „Osoby kontaktowe” panelu podglądu samej organizacji, a typ wpisu ustawia się automatycznie. Obok — forma prawna, branża, rok założenia, liczba pracowników, „Kod kreskowy” i średni budżet. „Kod kreskowy” to numer karty rabatowej klienta: po nim kasa znajduje kupującego (program lojalnościowy).
    • Kontakt — trzy telefony i numer wewnętrzny, trzy adresy e-mail, strona, komunikatory razem z Microsoft Teams i media społecznościowe razem z X (Twitter). Przycisk wybierania przez centralę jest tutaj, ale tylko gdy telefonia jest podłączona.
    • Dane rejestrowe — pełna nazwa, pole „Flaga: moja firma”, imię i nazwisko dyrektora i księgowego, blok „Dane do dokumentów”, VAT ID (UE), pola do Impressum, kody (NIP, KPP, OKPO, OGRN, OKOGU, OKATO, KVED, BIK, MFO) i dane bankowe ze SWIFT i rachunkiem korespondencyjnym. To trafia do formularzy wydruku.
    • Rachunki — osobna tabela, jeśli kontrahent ma kilka rachunków bankowych.
    • Finanse — waluta, rabat procentowy i kwotowy, punkty („Rabat, %” i „Punkty” — osobisty rabat i saldo w programie lojalnościowym), a także „Priorytet wyboru ceny, współczynnik” i „Priorytet wyboru ceny, wartość”: według nich katalog decyduje, czyja cena wygra, gdy ten sam produkt ma kilku dostawców.
    • Warunki handlowe — dostawa, płatność, gwarancja, zwrot. Podpowiedź ostrzega: „Te warunki widzą klienci w dokumentach i odpowiedziach AI”. W karcie własnej firmy są tu też „Model działalności” i przełącznik „Prowadzić transakcje” (własna firma).
    • Marketing — źródło, język, godziny pracy i przełączniki „Subskrypcja newslettera”, „Subskrypcja aktualności” oraz „Nie dzwonić”. Pod nimi jest plakietka zgody na newsletter i wypisu — właśnie na nią się powołujesz, gdy przychodzi skarga na spam. Pokazuje „Otrzymano zgodę na newsletter” z datą i godziną, a jeśli klient się wypisał i subskrypcja jest wyłączona — „Wypisał się z newslettera” z datą. Po kropce stoi źródło: „zaznaczył menedżer”, „import z pliku”, „formularz na stronie”, „link w wiadomości”, „przycisk w kliencie poczty” albo „przed prowadzeniem dziennika”. Dopóki nie ma żadnej daty, plakietki nie ma. Żeby widzieć daty na całej liście, włącz w „Skonfiguruj tabelę” kolumny „Zgoda na newsletter, data” i „Rezygnacja, data” — można po nich sortować i filtrować.
    • Sklepy — do których witryn należy dostawca; na tym opiera się podział katalogu według dostawcy, opisany w artykule o sklepach.
    Menu kotwic sekcji karty z pierwszym ekranem sekcji „Przegląd”
    1Link „Przegląd”
    2Stan autozapisu
    1. „Przegląd” — pierwszy link w menu kotwic sekcji karty.
    2. Stan autozapisu — pokazuje „Zapisano”, gdy formularz trafił na serwer.

    Zapis i stopień wypełnienia

    Osobnego przycisku zapisu w karcie nie ma. Formularz zapisuje się sam mniej więcej sekundę po tym, jak przestaniesz edytować: na dole okna widać „Zapisywanie…”, potem „Zapisano”, a przy awarii — „Błąd zapisu”.

    Pasek „Stopień wypełnienia karty” w prawym panelu liczy osiem pól o jednakowej wadze: Nazwa, Telefon, E-mail, Osoba kontaktowa, Kraj, Miasto, Grupa kontrahenta i Zdjęcie. Każde wypełnione daje 12,5%. Wartość odświeża się dwa razy: gdy otwierasz kartę i gdy się ona zapisuje — dlatego w samej karcie pasek jest zawsze aktualny.

    Natomiast zmiana tej samej komórki wprost na liście procentu nie ruszy: kropka wypełnienia w kolumnie „Nazwa” przy dawno nieotwieranych wpisach może nie nadążać za faktycznym stanem. Otwórz kartę — i liczba się zaktualizuje.

    Dlaczego etapu klienta nie zmienisz ręcznie

    Pole w „Przeglądzie” nazywało się kiedyś „Status” i myliło się z przełącznikiem „Aktywność”. Teraz nazywa się „Etap klienta” i zachowuje się różnie w zależności od tego, czy osoba coś kupiła.

    • Kupujący. Pole jest szare, przy nazwie — kłódka. Etap wylicza program z zakupów: pierwszy zakup — „Klient”, od trzech (w usługach — od dwóch) — „Stały”, długa przerwa — „Uśpiony”, ponad rok — „Utracony”. Kupujących ze świeżymi dokumentami program przelicza co godzinę i od razu po transakcji, a tych, którzy dawno nie kupowali, — raz w tygodniu: „Uśpiony” może się pojawić z opóźnieniem do 7 dni. Innego etapu nie ustawisz ręcznie ani tutaj, ani na liście, ani działaniem zbiorczym: zmiana na liście odpowiada „Ten etap wylicza system na podstawie zakupów — nie można go ustawić ręcznie.”, a działanie zbiorcze takich wpisów po prostu nie rusza.
    • Jeszcze nie kupujący. Pole jest otwarte, przy nazwie — ikona „i”. Wybór tylko z etapów ręcznych: „Lead”, „Zakwalifikowany” (w hurcie i usługach), „Spoza grupy docelowej” i Twoich własnych, jeśli dodano je do słownika. Gdy tylko osoba coś kupi, etap przejmie program — nawet „Spoza grupy docelowej” pierwszy zakup przeniesie do „Klient”.
    • Dostawca i konkurent. Pola nie ma wcale: etap to ścieżka klienta, a nie partnera.
    Pole „Etap klienta” w karcie kupującego: wyszarzone, z kłódką
    1Nazwa pola „Etap klienta”
    2Kłódka
    3Etap „Stały”
    1. Dawniej pole „Status”; dostawcy go nie mają.
    2. Podpowiedź: „Wyliczany z zakupów — zmienia się automatycznie”.
    3. U kupującego lista jest zablokowana: etap wylicza program.

    Co liczy się jako zakup i kiedy następuje „Uśpiony”, zależy od modelu działalności Twojej firmy. Pełna tabela reguł — w artykule „Etap klienta a etapy transakcji”.

    Gdzie widać historię współpracy z klientem

    Sekcja „Aktywność” w karcie zbiera wszystko, co działo się z klientem i wokół niego: dokumenty, zadania, czaty, e-maile — i osobno to, co robiono z samym wpisem. Widać piętnaście ostatnich zdarzeń wszystkich rodzajów razem, najnowsze na górze.

    Przełącznik nad osią daje trzy widoki: „Wszystko”, „Notatki” (tylko notatki menedżera i zgłoszenia) i „Zmiany” (tylko to, co zmieniano w samej karcie). W dwóch ostatnich widokach dokumenty, zadania i e-maile celowo się nie pokazują — inaczej notatka gubi się między nimi.

    Zdarzenia zapisują się same i nazywają się tak: „Rekord utworzony”, „Edycja karty”, „Zmiana etapu”, „Notatka”, „Zgłoszenie”, „Scalenie rekordów”, „Przeniesiono do kosza”, „Przywrócono z kosza”, „Zaplanowano follow-up”. Wiersz dokumentu na osi jest klikalny — otwiera sam dokument.

    E-maile na osi. „Wiadomość przychodząca” z ikoną koperty to e-mail od klienta, „Nasza wiadomość” z ikoną samolotu — Twoja odpowiedź. Twoja wiadomość trafia na oś, gdy adres odbiorcy znaleziono w jednym z trzech pól e-mail karty. Wersje robocze się nie pokazują. E-maile nie mają osobnego limitu: dzielą te same piętnaście zdarzeń z dokumentami i notatkami, więc u klienta z długą korespondencją starsze wiadomości są wypychane — pełna korespondencja jest w oknie „Poczta”. Kliknięcie wiadomości otwiera „Pocztę” od razu na niej, a już otwarte okno „Poczta” przechodzi do tej wiadomości.

    „Edycja karty” to jedno zdarzenie na jeden zapis, z listą zmienionych pól w postaci „Etykieta: było → jest”. Zmiana wprost na liście i przeciągnięcie karty w widoku „Etapy” też trafiają na oś. Etapu, który przestawił sam program na podstawie zakupów, oś nie zapisuje jako osobnego zdarzenia.

    Część zdarzeń trafia na oś bez udziału menedżera, bo program sam wiąże rozmowy z klientem:

    • Czaty. Gdy tylko klient na czacie na stronie lub w komunikatorze zostawi e-mail lub telefon, czat wiąże się z kontrahentem o takim samym e-mailu lub numerze, a jeśli takiego nie ma — powstaje nowy klient ze źródłem „Czat (web)”, „Czat (telegram)” itd. Niczego nie trzeba wiązać ręcznie: czat pojawia się na osi z ikoną wiadomości. Dzieje się to od razu, gdy kontakt zapisuje się w czacie, i jeszcze raz co pięć minut dla czatów z ostatnich 90 dni.
    • Rozmowy telefoniczne. Zakończona rozmowa trafia jako zdarzenie „Zgłoszenie” z kierunkiem, wynikiem, czasem trwania i numerem. Jeśli w telefonii włączono analizę AI, w tym samym zdarzeniu pod pierwszym wierszem jest podsumowanie rozmowy: kto dzwonił, czego chciał, co ustalono. Jak to włączyć — w artykule „Telefonia”.
    • E-maile. W trybie poczty „Po weryfikacji” z włączoną „Analiza AI nowych wiadomości” AI analizuje każdy e-mail od człowieka i, jeśli jest pewne, że pisze klient, dostawca lub partner, samo zakłada kartę ze źródłem „Poczta (AI)” i wiąże z nią wszystkie wiadomości tego nadawcy — widać je w sekcji „Korespondencja” i na osi „Aktywność”. Newslettery, autoodpowiedzi i powiadomienia kart nie tworzą.

    U klienta założonego przez program autorem pierwszego zdarzenia „Rekord utworzony” jest źródło — „Czat (web)”, „Poczta (AI)”, „Połączenie” — a nie pracownik, w którego imieniu program działał w tle.

    Odpowiedzialny jest przypisywany od razu. Klient założony przez program z czatu, e-maila lub rozmowy telefonicznej nie zostaje niczyj. Przy rozmowie odpowiedzialnym zostaje ten, kto ją odebrał. Przy przycisku „Utwórz kontrahenta” z e-maila — ten, kto go kliknął. W pozostałych przypadkach program bierze najmniej obciążonego menedżera działu sprzedaży: liczą się jego otwarte transakcje i klienci, za których odpowiada.

    Jeśli nie ma działu sprzedaży lub menedżerów w nim, wpis zostaje bez odpowiedzialnego i przejmie go proces „Lead bez opiekuna” w „Pulsie” (automatyzacje CRM). Istniejącego klienta, znalezionego po e-mailu lub telefonie, program nie przepisuje.

    Istniejącego klienta program szuka wszędzie tak samo, tą samą regułą co ostrzeżenie o duplikacie: e-mail porównuje ze wszystkimi trzema polami e-mail, telefon — po ostatnich dziewięciu cyfrach ze wszystkimi trzema polami telefonu. Wpisy w koszu nie są brane pod uwagę.

    Własną notatkę dodaje się w polu z podpowiedzią „Notatka o kontrahencie: co ustalono, o czym warto pamiętać…” i przyciskiem „Dodaj notatkę”.

    Jak nie zapomnieć oddzwonić: następny follow-up

    Nad osią jest plakietka „Następny follow-up” — albo z datą najbliższego zaplanowanego, albo z tekstem „Nie zaplanowano następnego follow-upu”. Przycisk „Zaplanuj” otwiera okno z trzema polami: „Co robimy” (Zadzwonić, Spotkać się, Napisać e-mail, Zadanie), „Kiedy” i „Uwagi”. Data jest obowiązkowa — bez niej program odpowie „Podaj datę i godzinę”. Domyślnie wstawia się jutro o tej samej godzinie.

    Follow-upy nie są osobnym bytem: trafiają jako wydarzenia do kalendarza pracownika, więc przypomnienia o nich wysyła zwykły kalendarz, a nie osobny mechanizm. Wykonany follow-up zamyka się oznaczeniem wyniku: „Odbyła się”, „Nie dodzwoniono się”, „Przełożono”, „Odmowa”. Właśnie z tych oznaczeń powstaje panel „Aktywność menedżerów” w analityce, liczony według daty wykonania, a nie daty planu.

    Sekcja „Aktywność”: następny follow-up, pole notatki i oś zdarzeń
    1Plakietka „Następny follow-up”
    2Przycisk „Zaplanuj”
    3Filtr osi: Wszystko / Notatki / Zmiany
    4Pierwszy wpis na osi
    1. Następny follow-up — plakietka pokazuje, że następny follow-up nie jest zaplanowany.
    2. „Zaplanuj” — tworzy wydarzenie w kalendarzu (nie kliknięto).
    3. Wszystko / Notatki / Zmiany — przełącza oś między rodzajami zdarzeń.
    4. Pierwszy wpis na osi — najnowsze zdarzenie, tu zamówienie klienta.

    Plakietka pokazuje tylko przyszłe follow-upy. Ten, którego data już minęła, a wynik nie jest oznaczony, znika z plakietki i trafia do wskaźnika „Zaległy follow-up” na liście.

    Scenariusze

    Umówiliście się na telefon — trzeba nie zapomnieć

    Co zrobić. W karcie klienta, nad osią zdarzeń, kliknij „Zaplanuj”. W polu „Co robimy” wybierz „Zadzwonić”, w polu „Kiedy” — datę i godzinę, w „Uwagi” — co ustalono.

    Efekt. Telefon staje się wydarzeniem w kalendarzu pracownika z przypomnieniem, na osi karty pojawia się zdarzenie „Zaplanowano follow-up”, a plakietka „Następny follow-up” pokazuje datę. Dopóki data jest w przyszłości, wpis nie trafia do kafelka „Bez następnego kroku”.

    Czego nie będzie. Bez daty follow-up się nie zapisze — program odpowie „Podaj datę i godzinę”. Jeśli data minęła, a wyniku nie oznaczono, follow-up znika z plakietki, a wpis trafia do kafelka „Zaległy follow-up”. Usuwa go stamtąd oznaczenie wyniku — „Odbyła się”, „Nie dodzwoniono się”, „Przełożono” lub „Odmowa”.

    Klient napisał na czacie na stronie i zostawił telefon

    Co zrobić. Nic: otwórz kartę klienta, gdy pojawi się na liście, i zajrzyj do widoku „Wszystko”.

    Efekt. Czat wiąże się z kontrahentem o takim samym telefonie lub e-mailu, a jeśli takiego nie ma — powstaje nowy klient ze źródłem „Czat (web)”. Od razu dostaje odpowiedzialnego — najmniej obciążonego menedżera działu sprzedaży, a czat trafia na oś z ikoną wiadomości.

    Czego nie będzie. Istniejącego klienta, znalezionego po e-mailu lub telefonie, program nie przepisuje innemu menedżerowi. Jeśli nie ma działu sprzedaży, nowy wpis zostaje bez odpowiedzialnego.

    Klient skarży się, że nie zapisywał się na newsletter

    Co zrobić. Otwórz kartę, sekcję „Marketing”, i zobacz plakietkę pod przełącznikami subskrypcji.

    Efekt. Plakietka pokazuje „Otrzymano zgodę na newsletter” z datą, godziną i źródłem — „formularz na stronie”, „import z pliku”, „zaznaczył menedżer” itd. Jeśli klient się wypisał, jest tam „Wypisał się z newslettera” z datą.

    Czego nie będzie. Jeśli nie ma żadnej daty, plakietki nie ma wcale. Żeby sprawdzić całą listę, włącz kolumny „Zgoda na newsletter, data” i „Rezygnacja, data” w „Skonfiguruj tabelę”.

    Co zrobić, gdy karta się nie zapisuje

    Co mówi program i co z tym zrobić
    Co widziszDlaczego tak jestCo zrobić
    „Błąd zapisu” autozapis nie dostał odpowiedzi serwera sprawdź połączenie i powtórz zmianę (zapis)
    „Ten etap wylicza system na podstawie zakupów — nie można go ustawić ręcznie.” zmiana etapu na liście u kogoś, kto już kupował, albo próba ustawienia „Klient”, „Stały”, „Uśpiony” lub „Utracony” nic: etap zmieni się sam wraz z zakupami; ręcznie ustawia się tylko lead, zakwalifikowany i spoza grupy docelowej (pole „Etap klienta”)
    „Podaj datę i godzinę” w oknie „Następny follow-up” nie wypełniono pola „Kiedy” podaj datę i godzinę w polu „Kiedy” (następny follow-up)
    U dostawcy zniknęły wszystkie cenniki i pozycje wyłączono mu „Aktywność”: program usuwa wiersze cenników i odłącza produkty włącz z powrotem „Aktywność” i zaimportuj cennik ponownie — same wiersze się nie odtworzą (karta kontrahenta)

    Najczęstsze pytania

    Czy można oznaczyć, że jedna osoba kontaktowa jest decydentem, a druga księgową?

    Tak, polem „Rola w zakupie” w „Przeglądzie” karty osoby kontaktowej. Wartości jest sześć, lista jest stała. Rolę widać obok imienia wśród osób kontaktowych organizacji (działy i stanowiska).

    Skąd w słowniku klienci ze źródłem „Czat (web)”, „Poczta (AI)” lub „Połączenie”?

    Założył ich sam program: z czatu, w którym klient zostawił kontakt, z e-maila przeanalizowanego przez AI lub z rozmowy telefonicznej z analizą AI. Istniejącego klienta szuka po e-mailu i ostatnich dziewięciu cyfrach telefonu, więc duplikatu nie tworzy (historia).

    Czy można odsłuchać nagranie rozmowy z karty?

    Nie. Rozmowę widać na osi jako zdarzenie „Zgłoszenie”, z podsumowaniem, jeśli włączono analizę AI. Nagrania rozmów i raport połączeń są w dzienniku połączeń.

    Gdzie znaleźć wszystkie zamówienia klienta?

    W menu wiersza listy (trzy kropki lub prawy przycisk myszy) pozycja „Dokumenty kontrahenta” otwiera listę dokumentów już przefiltrowaną według tego klienta. Ile ich jest, widać na kafelku „Dokumentów” w nagłówku karty.

    Jak dodać własny etap klienta?

    W słowniku „Statusy kontaktów”: koło zębate przy polu „Etap klienta” w karcie, potem przycisk „+”. Własny etap jest ręczny, jak „Lead”: kupującemu go nie ustawisz (etapy klienta).

    Gdzie to jest i kto ma dostęp

    Menu
    Słowniki → Kontakty → Kontakty → F4 lub ołówek w wierszu
    Inne wejścia
    dwuklik w widoku „Etapy”, wyszukiwanie Ctrl+K
    Uprawnienia
    okno „Kontakty”; edycję pól ograniczają uprawnienia do kolumn

    Powiązane tematy

    Czy ten artykuł był pomocny?

    Brakuje funkcji? Napisz do nas.

    Dodamy ją za darmo, jeśli przyda się też innym.

    Jeśli potrzebujesz jej tylko ty — umówimy się osobno.

    Spis treści

    Zaproponuj usprawnienie

    Wypróbuj Elbuz za darmo