↑↓ wybierzEnter otwórzEsc zamknij

    1. Elbuz

    Jak ustawić reguły automatyczne: zdarzenie → warunek → działanie

    11 min czytaniaZaktualizowano

    Elbuz sam wysyła klientowi e-mail lub SMS, zmienia status albo tworzy dokument, gdy tylko z dokumentem lub kontrahentem coś się stanie. Raz ustawiasz zdarzenie, warunek i polecenie — dalej reguła działa bez Ciebie.

    Kiedy to się przyda:

    • Zamówienie przyszło ze strony — klient od razu dostaje e-mail z potwierdzeniem.
    • Faktura nie została opłacona na czas — przypomnienie wychodzi codziennie, dopóki nie zostanie wpisana data płatności.
    • Menedżer zmienił status zamówienia na właściwy — klient dostaje SMS dokładnie w tym momencie.
    • Zamówienie doszło do wysyłki — dokument WZ z tymi samymi pozycjami tworzy się sam.

    Od czego zacząć: pierwsza reguła w siedmiu krokach — lista dokumentów → menu w nagłówku → „Reguły automatyczne”.

    Co potrafią reguły automatyczne

    Reguła składa się ze zdarzenia, warunku i polecenia. Każda część jest omówiona w osobnym artykule.

    • Dwanaście zdarzeń — reguła czeka na utworzenie, zapis lub zatwierdzenie dokumentu, zmiany kontrahenta albo przeterminowaną płatność.
    • Warunek z kreatora — reguła odsiewa rekordy według pól Twojej listy i może reagować właśnie na zmianę statusu.
    • Jedenaście poleceń — e-mail, SMS, zadanie, nowy dokument lub kontrahent, zmiana pól, żądanie HTTP, uruchomienie procesu.
    • Formuły w wartościach pól — wartość, którą program sam oblicza dla każdego rekordu.
    • Ochrona przed powtórzeniami — polecenie wykonuje się dla rekordu raz albo nie częściej niż w zadanym okresie.
    • Kontrola i dziennik — schemat reguł z ostrzeżeniami, wiersz w „Dzienniku operacji” dla każdego polecenia, sprzątanie skutków.

    Jak to działa

    Reguła składa się z trzech części i każda odpowiada na swoje pytanie. Zdarzenie — kiedy sprawdzać. Warunek — czy ten rekord nas interesuje. Polecenie — co zrobić. Reguła może mieć kilka poleceń, wykonują się po kolei według pola „Kolejność wykonania”.

    Droga od zmiany rekordu do wiersza w dzienniku. Trzy rozwidlenia z czterech przerywają pracę bez słowa — właśnie tu ginie odpowiedź na „dlaczego nie zadziałało”
    nietaknietaknietaknietak, okres minąłudało sięnie udało sięZ rekordem coś się stało:dodano, zapisano, zatwierdzonoCzy są włączone regułyna to zdarzenie?Rekord spełniawarunek reguły?To polecenie jużwykonało się dla tego rekordu?„Okres sprawdzania”większy od zera?Polecenie wykonuje siętu i terazWiersz w „Dzienniku operacji”i w dzienniku uruchomieńNic się nie stanieReguła pominiętaPolecenie pominięte bez słowa:ani wiersza w dziennikuWiersz „Nie wykonano!”w „Dzienniku operacji”
    • Дія або результат
    • Розвилка: далі шлях залежить від відповіді
    Okno „Edycja ustawień wyzwalacza #3”: ustawienia podstawowe i początek kreatora warunku
    1Zdarzenie
    2Okres sprawdzania
    3Aktywność
    1. Zdarzenie — wybierane raz przy tworzeniu reguły i później się go nie zmienia.
    2. „Okres sprawdzania” — 0 oznacza, że reguła działa raz na rekord i nigdy więcej; obok jest lista jednostek.
    3. „Aktywność” — przełącznik reguły, teraz wyłączony.

    Najważniejsze, co warto zapamiętać od razu: polecenia wykonują się synchronicznie, w tym samym żądaniu, które zapisało rekord. Żadnej kolejki, żadnego opóźnienia. Kliknięcie „Zapisz” w karcie zamówienia — i e-mail wyszedł, zanim okno się zamknęło. Wyjątek jest jeden: polecenie „Uruchom proces (Flow)” tworzy przebieg w tle i nie czeka na jego zakończenie.

    Po drugie: zdarzenie jest wywoływane przy każdym zapisie rekordu, skądkolwiek pochodzi — z karty, z listy, z importu, z integracji przez , z crona, z innej reguły. Wyzwalacz nie odróżnia „człowiek kliknął przycisk” od „plik się zaimportował”.

    Harmonogram i wyzwalacze to dwa różne mechanizmy. Harmonogram odpowiada na pytanie „kiedy zacząć” i patrzy na zegar; wyzwalacz patrzy na dane i działa w reakcji na to, co z nimi zrobiono.

    Wspólne mają dokładnie dwa miejsca: harmonogram systemowy, który co 32 minuty sprawdza dokumenty (o nim), i „Dziennik operacji”, do którego oba zapisują wynik. O uruchamianiu według czasu — osobny artykuł o harmonogramie i kolejce zadań.

    Pierwsza reguła w siedmiu krokach

    Reguła „e-mail do klienta przy nowym zamówieniu”

    Scenariusze

    Każdy scenariusz warto najpierw sprawdzić na jednym rekordzie z wąskim warunkiem — jak opisano w rozdziale o masowym uruchomieniu.

    E-mail z potwierdzeniem przy każdym nowym zamówieniu

    Zadanie: klient dostaje e-mail, gdy jego zamówienie trafiło do programu ze strony.

    • Zdarzenie: „Dokument: dodanie”.
    • Warunek: „Typ dokumentu” równa się „Zamówienie klienta”.
    • Polecenie: „Wyślij e-mail” z wypełnionym szablonem.
    • „Okres sprawdzania”: 0.

    Efekt: e-mail wychodzi na końcu tego samego importu zamówień ze strony, który utworzył zamówienie. Zamówienie dodane ręcznie z listy dokumentów e-maila nie dostanie: zdarzenie utworzenia wywołane ręcznym dodaniem nie niesie numeru dokumentu, więc reguła taki rekord pomija.

    Kolejne zapisy zamówienia nie wysyłają e-maila: „Dokument: dodanie” dla jednego zamówienia jest wywoływane raz. Z tego samego powodu e-mail, który nie wyszedł — brak skrzynki pocztowej albo pusty odbiorca — sam się nie powtórzy: w „Dzienniku operacji” będzie „Nie wykonano!”, a nowego zdarzenia dodania dla tego zamówienia już nie będzie.

    Przypomnienie o nieopłaconej fakturze, dopóki nie zostanie opłacona

    Zadanie: klient, który nie zapłacił w terminie, dostaje przypomnienie, a przypomnienie się powtarza, dopóki płatność nie wpłynie.

    • Zdarzenie: „Dokument: przeterminowana płatność”. Warunek-wzór „Termin płatności” mniejsze {current_date} program wstawi sam; żeby pisać dopiero po trzech dniach zwłoki, zmień wartość na {current_date-3day}.
    • Polecenie: „Wyślij e-mail”.
    • „Okres sprawdzania”: 1, „Jednostka” — dni.

    Efekt: co 32 minuty harmonogram systemowy bierze dokumenty, w których „Termin płatności” minął nie więcej niż 90 dni temu, a data płatności nie jest wpisana, — do 300 najnowszych na przebieg, — a reguła wysyła dla nich e-mail.

    Powtórzenie liczy się od czasu wysłania e-maila: wpis w dzienniku jest kasowany, gdy od wysłania minie doba. Dlatego e-mail wysłany w poniedziałek powtórzy się we wtorek, w pierwszym przebiegu harmonogramu po upływie 24 godzin.

    Czego nie będzie: dokument z wpisaną datą płatności wypada z wyboru i przypomnienia dla niego ustają. Tak samo ustają, gdy od „Terminu płatności” minęło ponad 90 dni. Jeśli wiersz harmonogramu systemowego na koncie jest wyłączony, nie wyjdzie żaden e-mail.

    SMS, gdy zamówienie przeszło do właściwego statusu

    Zadanie: klient dostaje SMS dokładnie wtedy, gdy menedżer zmienia status zamówienia na określony, a nie przy każdym zapisie karty.

    • Zdarzenie: „Dokument: aktualizacja”.
    • Warunek: „Status dokumentu” jest różne od „Wartość początkowa” i „Status dokumentu” równa się potrzebnemu statusowi.
    • Polecenie: „Wyślij SMS”.
    • „Okres sprawdzania”: 0.

    Efekt: SMS wychodzi, gdy status zmieniono na właściwy i zapisano dokument. Zapis bez zmiany statusu nie wysyła SMS. Jeśli status zmienił się na inny, a potem wrócił, SMS wyjdzie ponownie: przy zmianie pola dziennik uruchomień dla tego dokumentu jest czyszczony.

    Harmonogram systemowy też wywołuje „Dokument: aktualizacja” — dla niezatwierdzonych dokumentów z ostatnich 30 dni, i robi to bez stanu dokumentu „sprzed zapisu”. Przy takich sprawdzeniach w miejsce „Wartości początkowej” wstawiany jest bieżący status, więc warunek „status jest różne od Wartości początkowej” nie jest spełniony i harmonogram SMS nie wysyła. Wiadomość wychodzi tylko wtedy, gdy status naprawdę zmieniono podczas zapisu dokumentu.

    Dokument WZ z zamówienia bez ręcznego kopiowania

    Zadanie: gdy zamówienie dochodzi do statusu wysyłki, tworzy się do niego dokument WZ z tymi samymi pozycjami.

    • Zdarzenie: „Dokument: aktualizacja”.
    • Warunek: „Typ dokumentu” równa się „Zamówienie klienta” i „Status dokumentu” równa się statusowi, z którego wysyłasz.
    • Polecenie: „Utwórz dokument”: w polu typu dokumentu — „Dokument WZ (wydanie zewnętrzne)”; jeśli dokument trzeba też zatwierdzić — pole zatwierdzenia z wartością 1.
    • „Okres sprawdzania”: 0.

    Efekt: program tworzy kopię zamówienia w typie „Dokument WZ (wydanie zewnętrzne)” ze wszystkimi pozycjami, powiązaną z zamówieniem, z numerem według formatu tego typu. Jeśli ustawiono zatwierdzenie, dokument jest zatwierdzany i zmienia stany magazynu tak samo jak przy ręcznym zatwierdzeniu (o stanach). Dla jednego zamówienia dokument WZ tworzy się raz: kolejne zapisy zamówienia nie dadzą drugiej kopii.

    Czego nie będzie: bez pola typu dokumentu nic nie powstaje — w „Dzienniku operacji” będzie „Nie wykonano!”.

    Najczęstsze pytania

    Kiedy dokładnie wykonuje się polecenie — od razu czy później?

    Od razu, w tym samym żądaniu, które zapisało rekord. Wyjątek jest jeden — polecenie „Uruchom proces (Flow)”: tworzy przebieg w tle i nie czeka na jego zakończenie.

    Dlaczego reguła zadziałała raz i więcej nie działa?

    Program zapamiętuje każdą parę „polecenie + rekord” i drugi raz polecenia nie wykonuje. Żeby pozwolić na powtórzenie, ustaw „Okres sprawdzania” większy od zera albo dodaj do warunku pozycję „Wartość początkowa” (o powtórzeniach).

    Co się stanie, jeśli do jednego zdarzenia pasuje kilka reguł?

    Zadziałają wszystkie, po kolei, w porządku pola „Kolejność wykonania”, a przy tej samej kolejności — według nazwy. Pierwsza nie może zatrzymać następnych.

    Czy reguła zadziała na dokumenty, które przyszły z importu lub ze strony?

    Tak. Zdarzenie jest wywoływane przy każdym zapisanym rekordzie niezależnie od tego, kto go zapisał: człowiek, import, integracja przez API czy inna reguła.

    Czy można uruchamiać regułę według czasu, na przykład codziennie o trzeciej?

    Nie, reguła czeka na zmianę danych. Uruchamianie według czasu to harmonogram i kolejka zadań. Wyjątek — przeterminowane płatności i niezatwierdzone dokumenty: co 32 minuty przechodzi przez nie harmonogram systemowy.

    Czy można podpiąć regułę do produktu, cennika lub kategorii?

    Nie. Wszystkie dwanaście zdarzeń dotyczy dokumentów i kontrahentów, zdarzeń dla produktów, cenników i kategorii nie ma.

    Czy można cofnąć to, co reguła już zrobiła?

    Nie. Wysłanego e-maila, zatwierdzonego dokumentu i zmienionego rekordu nie da się automatycznie wycofać. Dlatego nową regułę najpierw sprawdza się na jednym rekordzie z jak najwęższym warunkiem.

    Gdzie to jest i kto ma dostęp

    To okno nie ma pozycji w menu ani skrótu na pulpicie. Otwiera się tylko z nagłówka listy, dla której zakładasz reguły, i od tego zależy, jakie zdarzenia zostaną Ci zaproponowane: z dokumentów widać zdarzenia dokumentów, z kontrahentów — zdarzenia kontrahentów.

    Z listy dokumentów
    menu w nagłówku → „Reguły automatyczne”
    Z listy kontrahentów
    menu w nagłówku → „Reguły automatyczne” (okno „Wyzwalacze (zdarzenia systemu, warunki i akcje)”)
    Szablony wiadomości
    przycisk z żarówką w nagłówku — reguła powstaje stąd bez warunku (zob. niżej)
    Uprawnienia
    okno „Reguły automatyczne”; osobno — dodawanie, usuwanie, edycja
    Przygotuj
    skrzynkę pocztową dla e-maili; włączony harmonogram systemowy dla przeterminowanej płatności
    Nagłówek okna zamówień z otwartym menu dodatkowych operacji i pozycją „Reguły automatyczne” w sekcji „Automatyzacja”
    1Reguły automatyczne
    1. „Reguły automatyczne” — jedyne wejście do reguł dokumentów, w sekcji „Automatyzacja” menu dodatkowych operacji.

    Na samej liście reguł trzy kolumny edytuje się bez otwierania karty: „Aktywność”, „Nazwa” i „Kolejność wykonania”. Podwójne kliknięcie komórki — i zmiana trafia do bazy od razu, bez przycisku zapisu. Pozostałe kolumny też otwierają się do edycji, ale się nie zapisują: po odświeżeniu okna znów będzie w nich stara wartość.

    Reguła utworzona z okna „Szablony wiadomości” powstaje bez warunku — i dlatego działa przy każdym rekordzie po kolei.

    Stamtąd okno otwiera się bez powiązania z dokumentami ani kontrahentami, a lista pól warunku pochodzi właśnie z tego powiązania: kreator w takiej regule jest pusty, nie ma z czego złożyć warunku.

    Samo zdarzenie program odczyta — typ rekordu ustala z tego, co przyszło ze zdarzeniem — ale nie będzie czym odsiać zbędnych. Zakładaj reguły z listy dokumentów albo z listy kontrahentów — tam kreator warunku widzi pola Twojej listy.

    Uprawnienie do okna otwiera wszystkie reguły konta, a nie tylko własne: na liście nie ma filtra według autora. Odznaczone pola „dodawanie”, „usuwanie” lub „edycja” usuwają odpowiedni przycisk z nagłówka albo ołówek z tabeli, a nie pokazują błędu. „Schemat reguł”, karta reguły i ustawienia polecenia nie mają osobnego uprawnienia — kontrola stoi na liście. Więcej: uprawnienia.

    Powiązane tematy

    • Jeśli działanie trzeba uruchamiać według czasu, a nie przy zmianie danych, — harmonogram i kolejka zadań.
    • Jeśli automatyzacja jest potrzebna dla transakcji i zadań menedżerów w , — automatyzacje CRM.
    • Jeśli reguły nie mają widzieć wszyscy pracownicy, — uprawnienia.
    • Jeśli budujesz warunek według statusów i pól zamówienia, — zamówienie klienta.

    Czy ten artykuł był pomocny?

    Brakuje funkcji? Napisz do nas.

    Dodamy ją za darmo, jeśli przyda się też innym.

    Jeśli potrzebujesz jej tylko ty — umówimy się osobno.

    Spis treści

    Zaproponuj usprawnienie

    Wypróbuj Elbuz za darmo