Elbuz sam oblicza wartość pola dla każdego rekordu: zamiast stałego „VIP” reguła zapisuje „VIP, jeśli kwota przekracza 10 000, w przeciwnym razie zwykły”. Uszkodzona formuła nie zepsuje pola — pozostanie ono bez zmian.
Kiedy to się przyda:
- Tag zależy od kwoty zamówienia —
@ifwybiera wartość według warunku. - Potrzebna jest kwota z narzutem lub rabatem —
@calcliczy z pól dokumentu. - Nazwa zadania ma zawierać klienta i numer zamówienia —
@concatskleja tekst z pól. - Telefon klienta trzeba przenieść do dokumentu —
@fieldbierze wartość z karty kontrahenta.
Od czego zacząć: karta reguły → polecenie „Zmień dane dokumentu” → w wartości pola formuła zaczynająca się od @.
Co potrafią formuły
- @if — wybiera jedną z dwóch wartości według warunku.
- @calc — liczy arytmetykę z pól rekordu.
- @concat i @field — sklejają tekst i przenoszą wartości z jednego rekordu do drugiego.
- @json — wyciąga wartość z pól dodatkowych dokumentu lub kontrahenta.
- Formuły zagnieżdżone — logika, której jedna funkcja nie wyrazi.
- Kontrola przy zapisie — uszkodzona składnia się nie zapisze, a błąd na danych nie zepsuje pola.
Jak to działa
Gdy reguła zadziałała, program bierze każdą parę „pole — wartość” z polecenia i patrzy na pierwszy znak wartości. Jeśli to @ — wartość jest obliczana jako formuła. Jeśli nie — zapisuje się bez zmian.
Odczyt formuły jest zawsze taki sam: po @ musi stać nazwa funkcji, zaraz za nią — nawias, a ostatnim znakiem wartości musi być nawias zamykający. Wewnątrz nawiasów — parametry po przecinku. Dalej program wstawia dane w miejsce odwołań postaci źródło.pole i zwraca wynik.
Błędy są wyłapywane dwa razy. Pierwszy raz — przy zapisie polecenia: program przepuszcza każdą formułę „na sucho”, wstawiając jedynkę w miejsce dowolnego pola. Tak wykrywa uszkodzoną składnię, nieznaną funkcję i obce znaki w @calc — polecenie się nie zapisuje, a na 6 sekund wyskakuje czerwony komunikat „Warunek nie został zapisany — błąd w formule” z listą tego, czego nie przyjęto.
Drugi raz — gdy reguła zadziałała na prawdziwym rekordzie. To, czego przy zapisie sprawdzić się nie da (pole okazało się puste, tekstowe zamiast liczbowego, dzielnik równy zeru), wychodzi dopiero tutaj.
W takim przypadku pole w ogóle się nie zmienia — stara wartość zostaje na miejscu, a w ogólnym „Dzienniku operacji” (Panel klienta → Dziennik operacji) pojawia się wiersz „Nie udało się przetworzyć formuły, pole nie zostało zmienione” z nazwą reguły, polecenia i samą formułą; numer rekordu — w kolumnie „ID obiektu”.
Kafelek „Dziennik operacji” w karcie dokumentu go nie pokazuje: otwiera historię zmian pól. Pozostałe pola polecenia zapisują się normalnie.
- Дія або результат
- Розвилка: далі шлях залежить від відповіді
Wartość, która zaczyna się od @, ale nie jest formułą, program też spróbuje obliczyć — i nie pozwoli zapisać polecenia. Jeśli chcesz zapisać w polu tekst w rodzaju @shop, postaw przed nim spację lub dowolny inny znak.
Siedem poleceń, w których działają formuły
Formuła jest obliczana nie w dowolnym polu reguły, tylko tam, gdzie polecenie zapisuje wartość w polu rekordu:
- „Zmień dane dokumentu” i „Utwórz dokument”;
- „Zmień dane kontrahenta” i „Utwórz kontrahenta”;
- „Utwórz organizację” i „Zmień dane organizacji”;
- „Dodaj zadanie”.
W pozostałych poleceniach formuł w ogóle nie ma. W „Wyślij e-mail”, „Wyślij SMS” i „Wykonaj żądanie HTTP” dane rekordu wstawia się makrami w nawiasach klamrowych — {Dokument: Nr dokumentu} lub krótko {{d.document_number}}, {{pc.name}}, {{cn.name}}. Znak @ pozostanie tam zwykłym tekstem. Polecenie „Uruchom proces (Flow)” w ogóle nie ustawia wartości pól — wybiera tylko proces.
Dwa pola w tych poleceniach zachowują się inaczej niż wszystkie, a formuła obejmuje także je:
- pole zatwierdzenia w poleceniach z dokumentami nie zapisuje tekstu, tylko zatwierdza dokument (jak reguła zatwierdza dokument). Formuły tam nie wpiszesz: w kreatorze to lista „Tak / Nie”, a nie pole tekstowe;
- pole typu dokumentu w poleceniu „Utwórz dokument” określa, do jakiego typu kopiować. Formułę wpisać można, ale nie warto: formuła, która dała pusty wynik, bez słowa zatrzyma polecenie — nic nie powstanie.
Tak samo bez słowa zatrzymują się „Utwórz kontrahenta” bez nazwy i „Dodaj zadanie” bez nazwy — to ochrona przed pustymi kartami, ale wygląda jak „reguła nie zadziałała”.
Skąd formuła bierze dane
Dane pochodzą z trzech źródeł, a odwołuje się do nich przez kropkę:
document.pole— dokument, przez który zadziałało zdarzenie;contractor.pole— jego kontrahent (a jeśli zdarzenie dotyczyło kontrahenta — sam kontrahent);company.pole— Twoja organizacja z dokumentu.
Wszystkie trzy źródła są dostępne we wszystkich siedmiu poleceniach.
Źródła field. w wyzwalaczach nie ma, choć pojawia się w starych przykładach. Każde field.coś zawsze da pusty ciąg, a wewnątrz @calc policzy się jako zero. Źródła user. też nie ma.
Źródło bywa puste także zgodnie z zasadami: jeśli zdarzenie wywołano na kontrahencie, nie ma w nim dokumentu i wszystkie document. dadzą pusty wynik. To samo z company., jeśli w dokumencie nie wskazano Twojej organizacji.
Skąd brać nazwy pól
Na lewej liście kreatora pola mają ludzkie nazwy, a w formule potrzebna jest nazwa techniczna — ta sama, której używają krótkie makra żądania HTTP ({{d.document_number}}). Najczęściej potrzebne:
- dokument:
document_number— numer,document_sum— kwota,description— uwagi,tag— tag,delivery_price— koszt dostawy,email,phone,custom_field_ext— pola dodatkowe,document_status_name— status,contractor_name— nazwa kontrahenta; - kontrahent i organizacja:
name— nazwa,phonesiemail— kontakty,description— opis,discount_percent— rabat,customer_type— typ klienta,contractor_group_name— grupa,code_iin— numer podatkowy.
Nazwy, której nie ma, program nie zauważy: document.nieistniejace po cichu da pusty ciąg. Kontrola przy zapisie też tego nie wyłapie: nieistniejące pole wygląda dla niej jak zwykłe. Sprawdza się to jednym przebiegiem na rekordzie testowym — jeśli pole wypełniło się pustką, problem prawie zawsze leży w nazwie.
Osobno działa pole terminu w poleceniu „Dodaj zadanie”: oprócz formuł rozumie podstawienia dat — {current_date}, {current_date+3day}, {current_date+1week}. Jednostki są te same co w warunkach reguły: minute, hour, day, week, month, year.
Pięć funkcji i gotowe formuły
@if — warunek
Składnia: @if(warunek, wartość_jeśli_tak, wartość_jeśli_nie). Warunek pisze się ściśle jako źródło.pole operator wartość, a spacje wokół operatora są obowiązkowe. Operatory: equals, contains, >, <, >=, <=, !=.
Każdy warunek, którego nie udało się odczytać, uznaje się za niespełniony — program bez słowa bierze trzeci parametr. Dlatego @if(document.document_sum>5000, 'VIP', 'Zwykły') bez spacji zawsze zwraca „Zwykły”, choć wygląda poprawnie.
contains szuka fragmentu tekstu z uwzględnieniem wielkości liter: contains 'pilne' nie znajdzie słowa „PILNE”. equals porównuje nieściśle, więc '5' i 5 są dla niego takie same.
Osobnego sprawdzenia „pole puste” nie ma: pisze się je jako equals ''. Dla tekstu to działa, ale zero w polu liczbowym nie jest uznawane za puste.
@calc — arytmetyka
Składnia: @calc(wyrażenie). Dozwolone są cyfry, ułamek dziesiętny z kropką, nawiasy i znaki + - * /. Odwołania do pól są zastępowane wartościami przed obliczeniem, więc @calc(document.document_sum * 1.2) przy kwocie 1000 da 1200.
Trzy przypadki, w których @calc odmówi obliczenia — polecenie się przy tym nie przerywa, po prostu to pole zostanie bez zmian:
- w polu jest tekst, a nie liczba:
@calc(document.description * 2)da błąd „Поле document.description не число” (pole nie jest liczbą); - dzielenie przez zero:
@calc(100 / document.delivery_price), jeśli koszt dostawy jest zerowy; - funkcje i inne znaki: żadnych procentów ani nazw funkcji — tylko cztery działania.
Przecinek zamiast kropki nie da błędu, ale wszystko po przecinku zostanie odrzucone: @calc(document.document_sum * 1,2) policzy kwotę pomnożoną przez 1. Ułamki pisz tylko z kropką.
Niewypełnione pole nie jest uznawane za błąd: liczy się jako zero. @calc(document.document_sum + contractor.discount_percent) u kontrahenta bez rabatu zwróci po prostu kwotę dokumentu.
@concat — skleić tekst
Składnia: @concat(część, część, …), dowolnie wiele części. Tekst bierze się w apostrofy, odwołania do pól — bez cudzysłowów. Spacje wewnątrz apostrofów są zachowywane, między parametrami — nie.
@concat('Zamówienie od ', contractor.name, ' na kwotę ', document.document_sum) da „Zamówienie od Kwiatek sp. z o.o. na kwotę 1000”.
@json — wyciągnąć wartość z JSON
Składnia: @json(źródło.pole, 'klucz'). Tak odczytuje się pola, w których jest JSON — przede wszystkim pola dodatkowe dokumentu i kontrahenta. Jeśli w polu jest {"16":"test1","17":"443355"}, to @json(document.custom_field_ext, '17') zwróci 443355.
Odczytywany jest tylko najwyższy poziom: zagnieżdżenie przez kropkę nie jest obsługiwane. Jeśli klucza nie ma albo w polu nie ma JSON, wynik to pusty ciąg i nie będzie przy tym żadnego błędu.
@field — po prostu wartość pola
Składnia: @field('źródło.pole'), ścieżka obowiązkowo w apostrofach. To najkrótszy sposób, by przenieść wartość z jednego rekordu do drugiego: @field('contractor.phones') wpisze do pola telefon kontrahenta.
Bez kropki w ścieżce (@field('name')) funkcja zwróci pusty wynik — źródło trzeba podać obowiązkowo.
Formuła wewnątrz formuły
Gałęzie @if i argumenty @concat, @json, @field same mogą być formułami. Tak buduje się logikę, której jedna funkcja nie wyrazi:
@if(contractor.customer_type equals 'VIP', @calc(document.document_sum * 9 / 10), document.document_sum)— rabat dziesięć procent tylko dla klientów VIP;@concat('Klient: ', contractor.name, @if(document.document_sum > 5000, ' (duży)', ''))— dopisek tylko przy dużych zamówieniach.
Liczona jest tylko gałąź wybrana przez warunek. Dlatego w drugiej gałęzi możesz zostawić działanie, które na tym rekordzie z góry jest niemożliwe — na przykład dzielenie przez pole, które w części rekordów jest zerowe: dopóki warunek tam nie prowadzi, błędu nie będzie.
Gotowe formuły
Wszystko poniżej jest sprawdzone i działa tak, jak napisano.
- Oznaczyć duże zamówienia: pole „Tagi” →
@if(document.document_sum >= 10000, 'VIP', 'Zwykły'). - Pilne według uwag: pole „Tagi” →
@if(document.description contains 'pilne', 'Pilne', 'Zwykłe'). - Przenieść telefon klienta do dokumentu: pole „Telefon” →
@field('contractor.phones'). - Złożyć nazwę zadania: pole „Nazwa zadania” →
@concat('Oddzwonić: ', contractor.name, ' · ', document.document_number). - Wyciągnąć kod z pól dodatkowych:
@json(document.custom_field_ext, '17'). - Policzyć kwotę z narzutem dwadzieścia procent:
@calc(document.document_sum * 1.2). - Skopiować status płatności do uwag dostawy:
@concat('Płatność: ', document.payment_status_name). - Rabat tylko dla stałych klientów:
@if(contractor.customer_type equals 'Stały', @calc(document.document_sum * 0.95), document.document_sum). - Wyczyścić pole: wartość
nullbez żadnego@— program celowo zapisze pustą wartość.
Kilka poleceń zapisuje do jednego pola
Program nie zabrania nadpisywania i nie ostrzega o nim: w polu zostaje to, co zapisano jako ostatnie. Kto jest ostatni, zależy od tego, gdzie stoją konkurujące wartości.
- Dwa wiersze z tym samym polem w jednym poleceniu. Wiersze są czytane z góry na dół i zapisuje się wartość dolnego. Jeśli formuła dolnego wiersza się zepsuła, zapisze się wartość górnego.
- Kilka poleceń jednej reguły. Polecenia wykonują się po kolei według pola „Kolejność wykonania” i każde zapisuje swoje pola osobno — w polu zostanie wartość polecenia wykonanego jako ostatnie. Ważne jest co innego: wszystkie formuły reguły liczą się z danych rekordu odczytanych na początku działania reguły. Jeśli pierwsze polecenie zapisało w uwagach „VIP”, to
document.descriptionw formule drugiego polecenia tej samej reguły zwróci stare uwagi, a nie „VIP”. - Dwie różne reguły na jedno zdarzenie. Reguły wykonują się po kolei według pola „Kolejność wykonania”, a przy tej samej kolejności — według nazwy. Każda następna reguła odczytuje rekord od nowa, więc jej warunek i formuły widzą już to, co zapisały poprzednie. W polu zostaje wartość reguły wykonanej jako ostatnia.
Stąd sprawdzony sposób: jeśli formuła ma się opierać na wartości, którą zapisuje inne polecenie, przenieś ją do osobnej reguły na to samo zdarzenie z większą „Kolejnością wykonania”.
Niebezpieczne miejsca
Spacja na końcu wartości. Formuła musi kończyć się nawiasem: jeśli po nim została spacja, odczytu nie będzie. Taka spacja łatwo pojawia się przy kopiowaniu, a na oko jej nie widać — za to polecenie się nie zapisze, a w komunikacie zobaczysz całą swoją formułę.
Warunek bez spacji wokół operatora. To jedyny błąd, który kontrola przy zapisie przepuszcza: @if(document.document_sum>5000, …) — formuła poprawna składniowo, po prostu zawsze idzie do gałęzi „w przeciwnym razie”. Zauważysz to tylko po wyniku.
Formuła w polu wypełnianym z listy. Status dokumentu, typ płatności, waluta, zatwierdzenie — w kreatorze to listy rozwijane, a nie pole tekstowe: formuły tam nie wpiszesz. Formuły pisze się tylko w polach tekstowych i liczbowych.
I najcichsze ze wszystkiego: polecenie, w którym formuła zepsuła się na prawdziwym rekordzie, i tak uznaje się za wykonane. Reguła zapamięta, że już zadziałała na tym dokumencie, i drugi raz go nie ruszy — nawet po poprawieniu formuły. Dlatego poprawkę sprawdzaj na nowym rekordzie, a nie na tym samym.
Jeśli formuła już zapisała coś złego
Poprzedniej wartości pola program nie przechowuje: w dzienniku widać, że polecenie zadziałało, ale nie widać, co było w polu przed nim. Przycisku „przywróć poprzednią wartość” nie ma, a poprawka to zapisanie właściwej wartości na niewłaściwą.
- Wyłącz regułę przełącznikiem „Aktywność”, żeby nie objęła nowych rekordów, póki poprawiasz.
- Znajdź objęte rekordy. Otwórz „Panel klienta” → „Dziennik operacji” i w kolumnie „Informacja” przefiltruj wiersze po tekście
Wyzwalacz #numer nazwa reguły— właśnie tak zaczyna się wiersz o każdym wykonaniu polecenia. Nazwę dodawaj koniecznie: filtr szuka fragmentu, więcWyzwalacz #7bez nazwy znajdzie też reguły #70, #71 i dalsze. Numery dokumentów lub kontrahentów — w kolumnie „ID obiektu”. - Przejrzyj znalezione. Wiersze zaczynające się od „Nie wykonano!” — polecenie nie zadziałało. Wiersze z „Nie udało się przetworzyć formuły, pole nie zostało zmienione” — pole zostało stare. Reszta — rekordy, do których formuła zapisała wartość. W poleceniach „Utwórz dokument” i „Dodaj zadanie” wiersz stoi na rekordzie źródłowym i kończy się numerem utworzonego:
document_created #…lubtask_created #…. Czy utworzony dokument jest zatwierdzony, z tego wiersza nie widać — sprawdza się to w samym dokumencie. - Popraw formułę. Samo zapisanie poprawionego polecenia nie wystarczy: reguła pamięta, na których rekordach każde polecenie już zadziałało, i na nich już się nie uruchomi.
Żeby reguła sama nadpisała pole na już objętych rekordach, usuń polecenie i dodaj je ponownie z poprawną formułą. Razem z poleceniem znikają jego oznaczenia „już wykonano”, więc nowe polecenie zadziała na każdym rekordzie przy jego następnym zdarzeniu — jeśli rekord spełnia warunek reguły. Usunięcie całej reguły tak samo kasuje oznaczenia wszystkich jej poleceń.
Scenariusze
Oznaczyć duże zamówienia, nie kasując tagów menedżera
Polecenie „Zmień dane dokumentu”, pole „Tagi” → @if(document.document_sum >= 10000, '+VIP', '+'). Wartość zaczynająca się od plusa dopisuje tag do tych, które już są w dokumencie, a sam + zostawia tagi bez zmian. Bez plusa ('VIP') formuła zastąpi wszystkie tagi dokumentu jednym „VIP”, a pusty wynik skasuje je całkowicie.
Czego nie będzie: jeśli kwota dokumentu później się zmieni, tag na tym dokumencie się nie przeliczy — polecenie już na nim zadziałało i drugi raz się nie uruchomi.
Przenieść telefon klienta do dokumentu
Polecenie „Zmień dane dokumentu”, pole „Telefon” → @field('contractor.phones'). Do dokumentu zapisze się telefon z karty kontrahenta. Czego nie będzie: sprawdzenia „czy jest tam telefon” nie ma. Jeśli w karcie kontrahenta telefon nie jest wypełniony, formuła da pusty wynik, a telefon, który już był w dokumencie, zostanie skasowany. Gdy to możliwe, dodaj do warunku reguły sprawdzenie, że kontrahent ma telefon.
Dać menedżerowi zadanie oddzwonienia
Polecenie „Dodaj zadanie”: „Nazwa zadania” → @concat('Oddzwonić: ', contractor.name, ' · ', document.document_number), „Termin wykonania” → {current_date+1day}. Zadanie pojawi się jako karta na pierwszej aktywnej tablicy Organizera w jej pierwszej kolumnie (jeśli pola „Tablica (ID, puste — pierwsza aktywna)” i „Kolumna (ID, puste — pierwsza)” nie są wypełnione) i będzie powiązane z dokumentem.
W Panel klienta → Dziennik operacji wiersz o wykonaniu skończy się na task_created # i numerze karty. Termin zapisuje się jako data bez godziny, nawet jeśli w podstawieniu jest hour lub minute.
Czego nie będzie: jeśli nazwa wyszła pusta albo w Organizerze nie ma żadnej aktywnej tablicy, zadanie nie powstanie, a w dzienniku będzie wiersz „Nie wykonano!”. Oznaczenia „wykonano” wtedy nie ma, więc polecenie spróbuje ponownie przy następnym zdarzeniu na tym dokumencie.
Co zrobić, gdy formuła nie zadziałała
- „Warunek nie został zapisany — błąd w formule”
- formuła się nie odczytała. Sprawdź: pierwszy znak
@, ostatni —), nazwa funkcji z pięciu dozwolonych, brak spacji na końcu. W samym komunikacie są wymienione formuły, których nie przyjęto. - Pole zostało z dawną wartością
- formuła zepsuła się już na rekordzie. Przyczyna — w wierszu „Nie udało się przetworzyć formuły, pole nie zostało zmienione” w Panel klienta → Dziennik operacji (nie w kafelku „Dziennik operacji” karty dokumentu). Najczęściej to
@calcna polu tekstowym albo dzielenie przez zero. - Zawsze wstawia się druga wartość z @if
- warunek się nie odczytał i uznaje się za niespełniony. Najczęściej przez brak spacji wokół operatora albo błędną nazwę pola.
- @json zwraca pusty wynik
- albo klucza nie ma na najwyższym poziomie, albo w polu nie ma JSON. Zagnieżdżonych kluczy funkcja nie czyta.
- Dokument nie powstał
- formuła w polu typu dokumentu dała pusty wynik. Typ musi być ustawiony obowiązkowo, najlepiej stałą wartością.
Najczęstsze pytania
W jakich polach reguły można pisać formuły?
Tylko w wartościach pól siedmiu poleceń: „Zmień dane dokumentu”, „Utwórz dokument”, „Zmień dane kontrahenta”, „Utwórz kontrahenta”, „Utwórz organizację”, „Zmień dane organizacji” i „Dodaj zadanie”. W warunku reguły, w e-mailu, SMS i żądaniu HTTP formuły nie działają.
Jak się dowiedzieć, że w formule jest błąd?
Uszkodzoną składnię widać od razu: polecenie się nie zapisze, a na 6 sekund wyskoczy czerwony komunikat z listą formuł, których nie przyjęto. Błędy na danych — dzielenie przez zero, tekst zamiast liczby — trafiają do Panel klienta → Dziennik operacji jako wiersz „Nie udało się przetworzyć formuły, pole nie zostało zmienione”.
Czy @calc liczy ułamki?
Tak: @calc(document.document_sum * 1.2) przy kwocie 1000 da 1200. Ułamek pisze się z kropką. Niewypełnione pole w wyrażeniu liczy się jako zero, a tekst w polu i dzielenie przez zero dają błąd — pole zostaje wtedy bez zmian.
Dlaczego nie działa user.pole z przykładów?
Takiego źródła w wyzwalaczach nie ma — podobnie jak field.. Dostępne są tylko document., contractor. i company..
Czy są funkcje daty, zaokrąglania lub zamiany tekstu?
Nie. Jest tylko pięć funkcji: @if, @calc, @concat, @json, @field. Pozycji dokumentu (document. widzi tylko nagłówek), stanów magazynowych i innych rekordów formuła też nie czyta.
Czy działają tu formuły z cen i pól katalogu — CASE, IF, funkcje MySQL?
Nie, to inny mechanizm z inną składnią. Jest opisany w artykułach formuły ceny i formuły pól katalogu; w wyzwalaczach działa tylko pięć funkcji z @.
Gdzie to jest i kto ma dostęp
Formuły nie mają osobnego okna ani pozycji w menu. Żyją wewnątrz polecenia reguły — w tym samym kreatorze, którym składa się warunek, ale czytanym inaczej: po lewej pole, po prawej wartość, którą trzeba zapisać. Operator pośrodku w tym trybie nie jest używany. Pod kreatorem jest ściągawka z nazwami źródeł i czterema przykładami.
- Inne wejścia
- „Reguły automatyczne” → ołówek przy regule → sekcja „Polecenie” → ołówek przy poleceniu
- Uprawnienia
- te same co do okna reguł — formuły nie mają osobnego uprawnienia
- Przygotuj
- regułę z poleceniem, które zmienia lub tworzy rekord
Droga od zera do działającej formuły
- Otworzyć kartę reguły i przejść do poleceniaReguły automatyczne
- Wybrać po lewej pole, które trzeba wypełnićUstawienia polecenia
- Wpisać w wartości formułę zaczynającą się od
@Ustawienia polecenia - Kliknąć „Zapisz warunek” i sprawdzić na jednym rekordzieUstawienia polecenia
1
Pole do wypełnienia2
Wartość-formuła3
Podpowiedź o formułach- Lista po lewej wybiera, które pole dokumentu wypełnia polecenie.
- Wartość zaczynająca się od @ to formuła, wpisywana jako tekst zamiast wyboru z listy.
- Podpowiedź wyjaśnia, jak zapisywać pola, i pokazuje przykłady @calc, @if, @concat i @json.
Jak jest zbudowana sama reguła — zdarzenie, warunek, kolejność wykonywania poleceń i ochrona przed ponownym uruchomieniem — omówiono w przewodniku po regułach automatycznych. Ten artykuł dotyczy tylko tego, co wpisać w wartości pola.
Powiązane tematy
- Jeśli potrzebujesz ogólnego obrazu reguły, — jak działają reguły automatyczne.
- Jeśli trzeba wybrać, które polecenie zapisze wartość, — polecenia reguły.
- Jeśli formuła wypełnia zadanie, — Organizer: tablice i karty tworzone przez „Dodaj zadanie”.
- Jeśli formuła odwołuje się do pól zamówienia, — zamówienie klienta.
