Elbuz pokazuje zadania, zamówienia, produkty lub klientów jako karty w kolumnach. Przeciągasz kartę — zmienia się status samego elementu, więc pracy nie trzeba prowadzić dwa razy: zamówienie jest jednocześnie na liście dokumentów i na tablicy.
Kiedy to się przyda:
- Menedżerowie prowadzą zamówienia przez etapy — kolumny wiąże się ze statusami, a lista dokumentów pokazuje to samo co tablica.
- Pakowacz bierze za dużo zamówień — limit WIP nie wpuści do kolumny więcej kart, niż ustawiono.
- Po przejściu do kolumny trzeba kogoś powiadomić — automatyzacja przypisze osobę odpowiedzialną, utworzy zadanie lub wyśle e-mail.
- Ktoś przeniósł kartę z powrotem — „Historia” tablicy pokazuje, kto i kiedy to zrobił.
Od czego zacząć: „Organizer” → „Tablice” → nowa tablica, pole „Typ elementów”.
Co potrafi tablica
- Sama zbiera karty — według warunków tablicy i statusów elementów.
- Zmienia status zamówienia przeciągnięciem — z historią i przeliczeniem rezerwacji.
- Ogranicza kolumnę limitem WIP i blokadą.
- Filtruje i przenosi karty grupami — według osoby odpowiedzialnej, priorytetu, daty, kwoty.
- Nadaje role i zapisuje historię: kto, kiedy i dokąd przeniósł kartę.
- Wykonuje działanie przy przeniesieniu — osoba odpowiedzialna, e-mail, zadanie lub zmiana pola.
Na czym zbudować tablicę: kanban czy lejek
Pierwsze, o co program pyta przy tworzeniu tablicy, to na jakim typie elementów ma pracować. To nie kosmetyka: od tego zależy, co w ogóle może zostać kartą.
Pole w formularzu tablicy nazywa się „Typ elementów” i ma piętnaście pozycji ułożonych alfabetycznie: „Artykuły”, „Dokumenty”, „Finanse”, „Inne”, „Kategorie”, „Kontakty”, „Newsletter”, „Notatki”, „Pracownicy”, „Producenci”, „Produkty”, „Projekty”, „Zadania”, „Zapasy” i „Zgłoszenia”.
- „Dokumenty” — to zamówienia, faktury i inne dokumenty.
- „Kontakty” — klienci i kontrahenci: osobnej pozycji „Kontrahenci” ani „Klienci” na liście nie ma.
- Obok jest pole „Typ tablicy”: „Kanban” lub „Lejek” (czym się różnią).
Tablicę można więc zrobić nie tylko pod pracę działu, ale na przykład pod uzupełnianie kart produktów: kolumny „Brak opisu” → „Opis napisany” → „Zdjęcia dodane” → „Gotowe do eksportu”.
„Typ elementów” i „Typ tablicy” (Kanban lub Lejek) ustawia się raz, przy tworzeniu tablicy, i nie da się ich później zmienić: w formularzu edycji tablicy oba pola są nieaktywne. Karty po prostu nie wiedziałyby, czym się stały. Jeśli typ wybrano przez pomyłkę lub kanban trzeba zamienić na lejek, utwórz nową tablicę.
Lejek to inny tryb
Oprócz kanbanu tablica może być lejkiem. Różnica nie dotyczy wyglądu: kolumny lejka mają prawdopodobieństwo w procentach i oznaczenia etapów końcowych — „Wygrana” i „Przegrana”. Waga etapu daje ważoną prognozę kwoty transakcji, a etapy końcowe zamykają transakcję.
To osobny temat z własnym oknem „Lejki i etapy” — tu tylko zaznaczmy, że kanban i lejek konfiguruje się w jednym miejscu i nie warto ich mylić: do pracy zespołu potrzebny jest kanban, do sprzedaży — lejek.
Jak elementy trafiają na tablicę i do kolumny
Kart nie dodaje się na tablicę ręcznie — pojawiają się same, gdy element spełnia warunki tablicy. Warunki ustawia się w kreatorze: pole, operator, wartość, a kilka warunków można łączyć przez „I” / „LUB”. Na przykład tablica „Zamówienia w realizacji” bierze dokumenty, których typ to „Zamówienie klienta”, a status nie jest „Zrealizowano” ani „Anulowano”.
Dla tablicy z „Typ elementów” — „Dokumenty” lista pól w kreatorze to kolumny listy dokumentów: wszystkie, które są w ustawieniach kolumn, a nie tylko widoczne.
Są wśród nich „Typ dokumentu”, „Status”, „Status płatności”, „Rodzaj płatności”, „Sposób dostawy”, „Status dostawy”, „Magazyn źródłowy”, „Firma odbiorcy”, „Kontrahent”, „Sklep”, „Źródło: nazwa”, „Pracownik”, „Tagi”, daty („Data dodania”, „Termin płatności” itp.) i liczby — „Kwota”, „Opłacono”, „Koszt dostawy”.
Statusy, rodzaj płatności, sposób dostawy, typ dokumentu, magazyny i firmy wybiera się z listy słownika; dla liczb są „mniejsze”, „większe”, „pomiędzy”. Pola dodatkowe dokumentu też trafiają na listę, z oznaczeniem atrybutu.
Przykład — tablica dużych zamówień: „Typ dokumentu” równa się „Zamówienie klienta” I „Kwota” większa niż 10 000. Kwota jest porównywana tak, jak zapisano ją w dokumencie, w jego walucie.
Następnie program musi zdecydować, do której kolumny trafi karta. Są trzy sposoby i działają w tej kolejności:
- Warunki kolumny. Każda kolumna może mieć własne warunki — w tym samym kreatorze. Jeśli warunki pasują w kilku kolumnach, kartę zabiera ostatnia z nich według kolejności kolumn.
- Status elementu. Jeśli warunków nie ustawiono, program szuka kolumny powiązanej ze statusem tego elementu. W ten sposób tablica sama odwzorowuje Twój proces: statusy dokumentu stają się kolumnami.
- Pierwsza kolumna. Jeśli nie zadziałało ani pierwsze, ani drugie — karta trafia do kolumny najbardziej po lewej.
- Дія або результат
- Розвилка: далі шлях залежить від відповіді
Najprostszy działający wariant — powiązać kolumny ze statusami. Wtedy tablica niczego nie wymyśla: menedżer przeciąga kartę, status dokumentu się zmienia, a lista dokumentów i tablica pokazują to samo.
Tablica bez żadnego warunku nie dostanie kart: program pomija takie tablice. Pusta tablica dzień po utworzeniu — prawie zawsze właśnie z tego powodu.
Jak skonfigurować kolumny: kolor, limit WIP i blokada
Kolumnę dodaje się przyciskiem „Dodaj kolumnę”, edytuje — „Edytuj kolumnę”. Oprócz nazwy i koloru ma ona dwie właściwości, które warto rozumieć.
Limit WIP — ile kart może być jednocześnie w kolumnie. Zero oznacza „bez limitu”. Gdy limit jest wyczerpany, karty do tej kolumny nie da się przeciągnąć. To nie biurokracja, tylko sens kanbanu: ograniczenie pokazuje, gdzie gromadzi się praca. Kolumna „W toku” z limitem 3 u menedżera to uczciwy sposób, by zobaczyć, że ktoś wziął się za siedem spraw naraz.
Blokada kolumny zabrania przenoszenia do niej kart — przeciągnięciem, operacją grupową lub wyborem kolumny w samej karcie. Przy próbie program wyświetli: „Kolumna jest zablokowana! Przenoszenie kart jest zabronione.”. Zabraniu karty z zablokowanej kolumny do innej blokada nie przeszkadza. Przyda się dla kolumn końcowych w rodzaju „Archiwum”, do których karta trafia automatycznie według statusu lub warunków.
- Дія або результат
- Розвилка: далі шлях залежить від відповіді
Usunięcie kolumny z kartami program potwierdza osobno, z liczbą: „W kolumnie jest N kart. Zostaną usunięte. Kontynuować?”. Czytaj ten komunikat uważnie — nie dotyczy kolumny, tylko kart w niej.
Skąd się biorą kolory: okno „Kolory”
1
Próbka2
Aktywność3
Nazwa- Kolumna z próbką — kolor narysowany według jego kodu HEX.
- Aktywność — wyłączony kolor znika z list wyboru.
- Nazwa — tak kolor jest podpisany w formularzu tablicy.
Kolor tablicy (pole „Kolor” w formularzu tablicy) i kolor kolumny na liście kolumn tego samego formularza (przycisk „Wybór koloru”) wybiera się z palety — słownika „Kolory”. W oknie „Edycja kolumny” (przycisk „Edytuj kolumnę”) na samej tablicy zestaw jest inny: sześć stałych kolorów, na które słownik nie wpływa.
Okno „Kolory” nie ma pozycji w menu. Otwiera się je skrótem: kliknięcie prawym przyciskiem w puste miejsce pulpitu → „Dodaj skrót” → „Kolory”. Jeśli takiego wiersza nie ma, okno jest zamknięte dla Twojego działu i otworzyć je może kierownik w uprawnieniach działu.
W oknie jest tabela palety: próbka koloru, „Aktywność”, „Nazwa”, „Opis”, „Kod”, „Kolejność”. Nazwę, opis, aktywność i kolejność edytuje się dwukrotnym kliknięciem komórki. Wyłączona „Aktywność” usuwa kolor z list wyboru, a tablice i kolumny, którym już go przypisano, zachowują swój kolor.
Własnego koloru z kodem HEX dodać się nie da. Przycisk „Dodaj” tworzy wiersz bez koloru i bez kodu, a kod HEX i kod w tabeli się nie zapisują. Gotowych kolorów w palecie jest trzydzieści; wybierz najbliższy i nadaj mu własną nazwę.
Co przeciągnięcie robi z zamówieniem
Gdy tablica jest zbudowana na dokumentach, kartę przeciąga się, żeby przesunąć zamówienie dalej. Oto co się przy tym zmienia, a co nie.
- Jeśli kolumna docelowa jest powiązana ze statusem, dokument dostaje ten status. Program zapamiętuje czas przejścia do statusu i dodaje do historii dokumentu wpis o zmianie statusu.
- Jeśli kolumna nie ma statusu (opisana tylko warunkami), z dokumentem nie dzieje się nic — zmienia się tylko położenie karty na tablicy.
- Przeciągnięcie nie rusza zatwierdzenia. Zatwierdzony dokument pozostaje zatwierdzony, niezatwierdzony — niezatwierdzony. Status zmienia się w obu przypadkach: przeciągnąć można też zatwierdzone zamówienie.
- Stan magazynowy się nie zmienia. Stan zmienia tylko przycisk „Zatwierdź” w dokumencie magazynowym, na przykład w WZ. Przenosząc zamówienie do „Zakończono” lub „Wydano” na tablicy, nie zdejmujesz towaru z magazynu.
Rezerwacja to jedyne, co przeciągnięcie może ruszyć w magazynie. Program przelicza ją dla produktów zamówienia tylko wtedy, gdy spełnione są trzy warunki: dokument jest zatwierdzony, jego typ ma włączone „Rezerwuje” (tak działa zamówienie klienta), a schemat pracy z dokumentami prowadzi ewidencję stanów. Wtedy:
- jeśli kartę przeciągnięto do kolumny ze statusem zamknięcia — w standardowym słowniku to „Zakończono”, „Zrealizowano”, „Wydano”, „Anulowano”, „Odrzucono”, „Unieważniono”, „Zwrócono”, „Zwrot towaru”, „Anulowany zwrot”, „Po terminie”, „Nieaktualne”, „Niepowodzenie” — rezerwacja pod zamówienie jest zdejmowana;
- jeśli kartę przeniesiono z powrotem do kolumny z dowolnym innym statusem, rezerwacja wraca;
- status „Opłacono” nie zdejmuje rezerwacji: opłacone, ale niewysłane zamówienie nadal trzyma towar;
- w rezerwacji jest tylko niewydana ilość — to, co już zdjął zatwierdzony WZ, nie jest rezerwowane ponownie.
Jeśli choć jeden z trzech warunków nie jest spełniony — zamówienie niezatwierdzone, typ bez „Rezerwuje”, schemat bez ewidencji stanów — przeciągnięcie zmienia tylko status, a rezerwacja zostaje bez zmian.
Automatyzacja „Zmień pole elementu” zapisuje wartość w dokumencie bezpośrednio. Jeśli zmienia status dokumentu, rezerwacja nie jest przeliczana, a w historii dokumentu nie pojawia się wpis — inaczej niż przy przeciągnięciu do kolumny powiązanej ze statusem. Do zmiany statusu zamówienia wiąż kolumnę ze statusem zamiast ustawiać automatyzację.
Przenoszenie grupowe (zaznaczasz karty i wybierasz kolumnę) zmienia statusy i uruchamia automatyzacje tablicy tak samo jak przeciąganie pojedynczych kart.
Kartę, dla której w kolumnie docelowej wyczerpano limit WIP, przenoszenie grupowe pomija, podobnie jak karty z tablic, na których Twoja rola jest niższa niż Edytor. Do zablokowanej kolumny nie przenosi żadnej.
Komunikat „Operacja zakończona pomyślnie” program pokazuje w każdym z tych przypadków, więc które karty naprawdę się przeniosły, widać dopiero na odświeżonej tablicy.
Jak znaleźć karty i zmienić kilka naraz
Oprócz samego elementu karta ma własne pola robocze: osobę odpowiedzialną, termin, priorytet (niski, średni, wysoki, pilny) i kwotę — ta ostatnia przydaje się tam, gdzie tablica dotyczy pieniędzy.
Nad tablicą jest panel, który ratuje sytuację, gdy kart jest ponad sto:
- Filtry — przycisk „Filtry” nad tablicą rozwija wiersz: „Szukaj...” (po nazwie karty, elementu — nie numerze dokumentu — i kliencie), lista osób odpowiedzialnych „Wszyscy użytkownicy”, lista „Wszystkie priorytety” (Niski, Średni, Wysoki, Pilny), „Data od” i „Data do” (data utworzenia karty), „Kwota od” i „Kwota do”. Przycisk „Wyczyść” resetuje wszystko. Wynik pokazuje licznik „Znaleziono kart: N”.
- Sortowanie wewnątrz kolumny: najnowsze na górze, najbliższy termin, najwyższy priorytet, największa kwota lub kolejność ręczna.
- Operacje grupowe — zbiorcze przenoszenie i edycja kart: zaznaczenie kilku kart polami wyboru (lub „Zaznacz wszystko”) i w menu „Operacje grupowe” — „Przenieś do...”, „Przypisz osobę odpowiedzialną...”, „Ustaw termin” lub usunięcie. Przed przeniesieniem program pyta „Przenieść N kart?”. To dotyczy kart tablicy; zbiorcza zmiana kategorii produktów w katalogu to osobna funkcja.
Tylko moje i pilne karty. Kliknij „Filtry”, na liście „Wszyscy użytkownicy” wybierz siebie, na liście „Wszystkie priorytety” — „Pilny”.
Użytkownik oznacza tu osobę odpowiedzialną za kartę, więc zostaną karty, za które odpowiadasz Ty. Gotowych filtrów w rodzaju „Przypisane do mnie”, „Po terminie” czy „Dzisiaj” na tablicy nie ma, a priorytet wybiera się jeden: „Wysoki” i „Pilny” razem się nie pokażą. Aby najbliższe terminy były na górze kolumny, ustaw sortowanie „Najbliższy termin”.
Ile kart pokazuje tablica
Tablica wczytuje nie więcej niż 50 kolumn i nie więcej niż 50 kart w każdej kolumnie — pierwsze według kolejności kart w kolumnie. Jeśli w kolumnie jest więcej kart, pozostałe nie pojawiają się na ekranie, choć są na tablicy, a status ich elementów się nie zmienia.
Stąd wynikają skutki, które warto znać:
- licznik i suma w nagłówku kolumny liczą się tylko z wczytanych kart, czyli maksymalnie z 50;
- filtry i wyszukiwanie na panelu nad tablicą szukają wśród już wczytanych kart — karty, która nie trafiła do pierwszych 50, filtr nie znajdzie;
- limit WIP jest sprawdzany w chwili przeciągnięcia według wszystkich kart kolumny, łącznie z tymi, których nie wczytano na ekran.
Jeśli kolumna regularnie się przepełnia, podziel ją: zawęź warunki tablicy lub rozłóż elementy na kilka kolumn z osobnymi statusami lub warunkami.
Kto co może na tablicy i gdzie widać, kto przeniósł kartę
Tablicę widzą wszyscy, którzy mają uprawnienie do okna „Tablice”; role określają, co dana osoba może robić z kartami i kolumnami. Przycisk „Dostęp” otwiera listę użytkowników z rolami:
| Rola | Co może |
|---|---|
| Właściciel | wszystko, łącznie z ustawieniami tablicy i nadawaniem dostępu |
| Edytor | pracować z kartami: tworzyć, przenosić, zmieniać |
| Komentujący | to samo co przeglądanie: tylko oglądać |
| Przeglądający | tylko oglądać |
Role tablicy nakładają się na ogólne uprawnienia do okien: osoba bez uprawnienia do okna „Tablice” nie zobaczy tablicy nawet z rolą właściciela. O ogólnych uprawnieniach — osobny artykuł o uprawnieniach.
Historia zmian: kto i kiedy przeniósł kartę lub zmienił osobę odpowiedzialną
Gdzie: nad tablicą, przycisk „Historia” — dziennik operacji na kartach tej tablicy. Widać w nim, kto, kiedy i co zrobił: utworzenie karty, zmianę karty, przeniesienie karty między kolumnami, zmianę osoby odpowiedzialnej, usunięcie. Przy przeniesieniu widać, skąd i dokąd karta poszła.
Najbardziej przydaje się to w dwóch przypadkach: gdy trzeba ustalić, kto i kiedy przeciągnął kartę z powrotem, i gdy karta zniknęła — usunięcie też zostawia ślad.
Jeśli na tablicy są rekordy Organizera, zmiana statusu przeciągnięciem i zmiany wprowadzone przez automatyzacje zapisują się także w historii zmian samego rekordu — widać ją w formularzu rekordu, w sekcji „Historia zmian”.
Jak ustawić działanie przy przeniesieniu karty
Tablica potrafi sama reagować na ruch kart. Przycisk „Dodaj automatyzację” otwiera prostą regułę z dwóch części.
Wyzwalacz jest zawsze jeden — przeniesienie karty. Doprecyzowują go dwa pola: „Z kolumny” i „Do kolumny”. „Do kolumny” trzeba wybrać, a w „Z kolumny” można zostawić „Dowolna kolumna”. Reguła działa więc albo przy konkretnym przejściu, albo przy każdym trafieniu do wybranej kolumny.
Reguła uruchamia się, gdy kartę przeniesiono — przeciągnięciem lub operacją grupową — i znalazła się w innej kolumnie. Nie uruchamia się w dwóch przypadkach: przy zmianie kolejności w tej samej kolumnie i gdy karta sama trafiła do kolumny według statusu lub warunków. Każde uruchomienie zostawia w historii tablicy wpis z numerem automatyzacji.
Działanie — jedno z czterech:
| Działanie | Co robi |
|---|---|
| Przypisz osobę odpowiedzialną | w dokumencie ustawia wybranego użytkownika jako odpowiedzialnego; w zadaniu lub projekcie Organizera dodaje go do wykonawców rekordu — zobaczy rekord i będzie dostawać jego przypomnienia |
| Wyślij powiadomienie e-mail | wysyła e-mail według szablonu wybranego w polu „Szablon e-mail” na adres z pola „E-mail odbiorcy”; bez szablonu e-mail nie wychodzi — nie ma skąd wziąć treści |
| Utwórz powiązane zadanie | zakłada zadanie z Twoim tytułem i opisem |
| Zmień pole elementu | zapisuje wartość w polu samego elementu, a nie karty |
E-mail z automatyzacji wychodzi tym samym mechanizmem co inne e-maile według szablonów: adres z automatyzacji zastępuje adres wpisany w szablonie, a w treści działają makra rekordu. Awaria poczty nie zatrzymuje przeniesienia karty — w „Historii” tablicy zostaje wpis o wykonaniu automatyzacji.
E-mail do logistyka, gdy kartę przeniesiono do kolumny „Wysłano”. Są trzy drogi:
- Automatyzacja tablicy — najkrótsza: „Do kolumny” — „Wysłano”, działanie „Wyślij powiadomienie e-mail”, w „Szablon e-mail” — wcześniej utworzony szablon wiadomości, w „E-mail odbiorcy” — adres logistyka.
- Wyzwalacz — jeśli e-mail ma wychodzić nie tylko z tablicy, ale przy każdej zmianie statusu (z karty dokumentu, z importu): zdarzenie „Dokument: aktualizacja”, warunek — status dokumentu „Wysłano”, polecenie „Wyślij e-mail”; adres logistyka wpisz w pole „E-mail odbiorcy” szablonu. Przeciągnięcie karty powiązanej ze statusem zmienia status dokumentu, więc wyzwalacz zadziała także przy tej zmianie.
- Bez e-maila — jeśli wystarczy, by logistyk zobaczył pracę w Organizerze: działanie „Przypisz osobę odpowiedzialną” lub „Utwórz powiązane zadanie”.
„Zmień pole elementu” to działanie najpotężniejsze i najbardziej niebezpieczne: zmienia dokument, produkt, kontrahenta lub rekord Organizera. W „Nazwa pola” wpisuje się techniczną nazwę pola samego elementu, tak jak jest zapisana w bazie. Jeśli element nie ma takiego pola, działanie się nie wykonuje i nic się nie zmienia.
Zatwierdzonego dokumentu to działanie też nie zmienia — zmiana dociera tylko do niezatwierdzonego. Sprawdź je na jednej karcie, zanim zostawisz regułę włączoną.
„Zmień pole elementu” nie sprawdza, co jest teraz zapisane w polu. Jeśli poprawisz to pole ręcznie, a kartę potem znowu przeciągniesz do tej samej kolumny, reguła ponownie zapisze swoją wartość i Twoja poprawka zniknie.
Aby zachować wartość ręczną, wyłącz regułę przełącznikiem w formularzu automatyzacji lub nie przenoś karty z powrotem do tej kolumny. Dla zadań, projektów i notatek nadpisanie widać w historii zmian rekordu; w dokumencie, produkcie czy kontrahencie taka zmiana nie trafia do historii.
Automatyzacje tablicy to nie wyzwalacze, które działają w całym programie. Reguły tablicy znają tylko jedno zdarzenie — przeniesienie karty — i działają w obrębie swojej tablicy. Gdy potrzebujesz reakcji na zdarzenie w dowolnym miejscu systemu, potrzebne są właśnie wyzwalacze.
Scenariusze
Zamówienia przechodzą przez statusy, a lista dokumentów pokazuje to samo
Zadanie: menedżerowie prowadzą zamówienia klientów na tablicy, a status na liście dokumentów ma się zgadzać z kolumną.
Co ustawić: utwórz tablicę z „Typ elementów” — „Dokumenty”, ustaw warunek tablicy na typ dokumentu, a w formularzu tablicy, w tabeli „Etapy (proces pracy)”, dla każdej kolumny wybierz „Status elementu (powiązanie)”.
1
Status elementu (powiązanie)2
Strzałka wyboru statusu3
Limit (WIP)- Status elementu (powiązanie) — status, z którym powiązana jest ta kolumna; przeciągnięcie tu karty zmienia status dokumentu.
- Przycisk ze strzałką — wybiera status ze słownika.
- Limit (WIP) — 0 oznacza brak limitu.
Efekt: nowe zamówienie przy utworzeniu trafia do kolumny swojego statusu. Przeciągasz kartę — dokument dostaje status kolumny, program zapamiętuje czas przejścia i dodaje wpis do historii dokumentu.
Czego nie będzie: dokument nie zostanie zatwierdzony ani nie straci zatwierdzenia, towar nie zejdzie z magazynu; co dzieje się z rezerwacją — co przeciągnięcie robi z zamówieniem.
Zamówienia z marketplace’ów Prom i Rozetka na tablicy kanban: statusy nowy, skompletowano, wysłano, dostawa
Zadanie: zamówienia, które przychodzą z marketplace’ów, przesuwać przez statusy na tablicy — od nowego do dostawy.
Co ustawić: utwórz tablicę z „Typ tablicy” — „Kanban”, „Typ elementów” — „Dokumenty”. Warunek tablicy — typ dokumentu „Zamówienie klienta”. Kolumny dodaj przyciskiem „Dodaj kolumnę” — „Nowy”, „Skompletowano”, „Wysłano” — i w tabeli „Etapy (proces pracy)” powiąż każdą z jej statusem przez „Status elementu (powiązanie)”.
Efekt: zamówienie pobrane z Prom lub Rozetki staje się dokumentem Elbuz i samo trafia na tablicę do kolumny swojego statusu. Przeciągasz kartę — status dokumentu w Elbuz się zmienia: to ten sam rekord co na liście dokumentów. Czego nie będzie: tablica sama niczego nie wysyła na marketplace — zmienia tylko status dokumentu w Elbuz.
Nie więcej niż trzy zamówienia w pracy naraz
Zadanie: pakowacz nie powinien brać nowych zamówień, dopóki nie skończy bieżących.
Co ustawić: w kolumnie „Pakowanie” otwórz „Edytuj kolumnę” i ustaw „Limit WIP (0 = bez limitu)” na 3.
Efekt: czwartej karty do tej kolumny nie da się przeciągnąć — program pokaże „Osiągnięto limit kart w kolumnie (3)”, odświeży tablicę i odeśle kartę na miejsce. Limit liczy się według wszystkich kart kolumny, a nie tylko tych na ekranie. Zero w polu limitu całkowicie znosi ograniczenie.
Zamówienie w „Pakowaniu” automatycznie dostaje osobę odpowiedzialną
Zadanie: gdy tylko zamówienie trafi do kolumny pakowania, osobą odpowiedzialną za nie ma zostać magazynier.
Co ustawić: „Dodaj automatyzację”, w „Do kolumny” wybierz „Pakowanie”, w „Z kolumny” zostaw „Dowolna kolumna”, „Typ akcji” — „Przypisz osobę odpowiedzialną”, w „Przypisz użytkownika” wybierz magazyniera.
Efekt: przy każdym przeniesieniu karty do tej kolumny, pojedynczo lub grupowo, dokument dostaje magazyniera jako osobę odpowiedzialną, a w historii tablicy pojawia się wpis z numerem automatyzacji.
Na tablicy zadań lub projektów to samo działanie dodaje osobę do wykonawców rekordu. Czego nie będzie: reguła nie zadziała, jeśli kartę tylko przestawiono wewnątrz kolumny, ani dopóki jest wyłączona przełącznikiem w formularzu automatyzacji.
Wykonane zadania nie wracają
Zadanie: na tablicy zadań karta, która doszła do „Wykonano”, nie powinna przypadkiem wrócić do pracy.
Co ustawić: w tabeli „Etapy (proces pracy)” powiąż kolumnę „Wykonano” ze statusem wykonanego zadania przez „Status elementu (powiązanie)”, a w „Edytuj kolumnę” włącz „Zablokuj kolumnę (zakaz przenoszenia kart)”.
Efekt: w nagłówku kolumny pojawia się kłódka, kart w niej nie da się chwycić myszą i nie da się też przeciągnąć do niej karty: kolumna jej nie przyjmuje.
Karta trafia do kolumny sama: gdy wykonawca zapisuje zadanie w formularzu ze statusem wykonanego, przenosi się do „Wykonano”. Czego nie będzie: kłódka nie zabrania zmiany statusu samego zadania w formularzu — wtedy karta przeniesie się do kolumny nowego statusu, a jeśli takiej kolumny nie ma — do pierwszej kolumny tablicy.
Co zrobić, gdy tablica zachowuje się nieoczekiwanie
| Co widzisz | Dlaczego tak jest | Co zrobić |
|---|---|---|
| Tablica jest pusta, choć elementy istnieją | tablica nie ma ustawionych warunków — program pomija takie tablice | otwórz ustawienia tablicy i ustaw warunek wyboru |
| Wszystkie karty trafiły do pierwszej kolumny | kolumny nie mają warunków ani nie są powiązane ze statusami | powiąż kolumny ze statusami elementu lub ustaw warunki kolumn |
| Nie da się przeciągnąć karty | kolumna jest zablokowana albo w kolumnie docelowej wyczerpano limit WIP | przeczytaj komunikat: zarówno o blokadzie, jak i o wyczerpanym limicie program pokazuje czerwony komunikat (o limicie — z liczbą) i odświeża tablicę, odsyłając kartę na miejsce |
| Współpracownik nie widzi tablicy | nie ma uprawnienia do okna „Tablice” | sprawdź uprawnienia grupy użytkownika do okna „Tablice” |
| Karta sama zniknęła z tablicy | element przestał spełniać warunki tablicy — na przykład zmienił się status | to normalne zachowanie; jeśli karta jest nadal potrzebna, rozszerz warunki |
| Po usunięciu kolumny zniknęły karty | usunięcie kolumny usuwa karty w niej, program ostrzega o tym, podając liczbę | przed usunięciem przenieś karty do innej kolumny |
Najczęstsze pytania
Jak dodać kartę ręcznie?
Karty pojawiają się same — według warunków tablicy. Jeśli element nie trafił na tablicę, znaczy to, że nie spełnił warunków: zmienia się warunki, a nie dodaje karty osobno.
Tworzę tablicę: co wybrać w „Typ elementów”, jeśli chcę prowadzić klientów?
Wybierz „Kontakty” — tak na liście nazywają się klienci, dostawcy i inni kontrahenci; pozycji „Kontrahenci” ani „Klienci” tam nie ma. Typ ustawia się raz przy tworzeniu tablicy i nie da się go później zmienić.
Czy można zmienić typ tablicy z kanbanu na lejek już po utworzeniu?
Nie. „Typ tablicy” i „Typ elementów” wybiera się przy tworzeniu, w formularzu edycji są nieaktywne. Utwórz nową tablicę z typem „Lejek” (na czym zbudować tablicę).
Czy można przywrócić usuniętą kartę?
Samej karty — nie, ale w historii zmian zostaje wpis o usunięciu: widać, kto i kiedy to zrobił. Sam element przy tym nigdzie nie znika, zostaje na swojej liście.
Jak zaznaczyć kilka kart i zbiorczo przenieść je do innej kolumny?
Zaznacz karty polami wyboru (lub „Zaznacz wszystko”), otwórz „Operacje grupowe” → „Przenieś do...” i wybierz kolumnę. Karty, dla których wyczerpano limit WIP, są pomijane, a do zablokowanej kolumny nie przeniesie się żadna (przenoszenie grupowe).
Na tablicy jest mnóstwo kart: jak odfiltrować tylko moje i pilne?
„Filtry” → na liście „Wszyscy użytkownicy” wybierz siebie, w „Wszystkie priorytety” — „Pilny”. Filtr działa według osoby odpowiedzialnej za kartę; gotowych filtrów „Przypisane do mnie” ani „Po terminie” nie ma (filtry tablicy).
Jak ustawić automatyczne powiadomienie e-mail dla logistyka, gdy zamówienie trafia do kolumny „Wysłano”?
Dodaj automatyzację tablicy: „Do kolumny” — „Wysłano”, działanie „Wyślij powiadomienie e-mail”, szablon wiadomości i adres logistyka. Jeśli e-mail jest potrzebny przy każdej zmianie statusu, a nie tylko z tablicy — wyzwalacz (automatyzacje).
Gdzie dodać własny kolor z kodem HEX dla tablic?
Nigdzie: w słowniku „Kolory” własny kod HEX się nie zapisuje. Gotowy kolor można przemianować, zmienić jego kolejność lub wyłączyć (okno „Kolory”).
Gdzie to jest i kto ma dostęp
- Menu
- Organizer → Tablice
- Utworzyć
- przycisk dodawania na liście tablic
- Otworzyć tablicę
- ikona z okiem „Otwórz” w wierszu listy
- Uprawnienia
- okno „Tablice” w uprawnieniach grupy; działania na tablicy — rola na tablicy
1
Kolumna2
Panel filtrów- Kolumna — karty przesuwają się od lewej do prawej w miarę postępu pracy.
- Panel filtrów — na tablicy z setkami kart służy do ich filtrowania i sortowania.
Powiązane tematy
- Jeśli na tablicy są zadania i projekty i trzeba ustalić, kto je widzi — Organizer: zadania, projekty, notatki i kalendarz.
- Jeśli reakcja jest potrzebna nie tylko na przeniesienie karty, ale na zdarzenie w dowolnym miejscu programu — reguły, które działają bez Ciebie.
- Jeśli współpracownik nie widzi okna „Tablice” — uprawnienia.
- Jeśli tablica jest zbudowana na zamówieniach i trzeba znaleźć dokument na ogólnej liście — lista dokumentów.
