↑↓ wybierzEnter otwórzEsc zamknij

    1. Elbuz

    Jak podłączyć wirtualną centralę do Elbuz

    6 min czytaniaZaktualizowano

    Elbuz podłączasz do swojej wirtualnej centrali raz: potem handlowcy dzwonią przyciskiem z karty klienta, a każde połączenie samo trafia do dziennika i do historii klienta.

    Kiedy to się przyda:

    • Masz świeże klucze od operatora — „Sprawdź połączenie” powie, czy są poprawne.
    • Przycisk „Zadzwoń” zgłasza błąd numeru wewnętrznego — tabela „Numery wewnętrzne pracowników” pokaże, komu numeru nie ustawiono.
    • Po zmianie domeny połączenia przestały trafiać do dziennika — formularz poda adres, który trzeba ponownie przekazać operatorowi.
    • Masz własną centralę 3CX lub Asterisk — program daje gotowy plik konfiguracyjny z adresem i kluczem w środku.

    Od czego zacząć: „Usługi zewnętrzne i integracje” → grupa „Telefonia” → Twój operator → klucze.

    Co potrafi formularz podłączenia

    Podłączenie składa się z trzech kroków. Kolejność jest właśnie taka — bez kluczy nie ma czego sprawdzać, a bez numerów wewnętrznych nie działa przycisk „Zadzwoń”.

    • Klucze operatora — formularz sam podstawia etykiety pól Twojego operatora i jednym przyciskiem sprawdza połączenie z centralą.
    • Numery wewnętrzne — tabela pokazuje wszystkich aktywnych pracowników, w tym tych, którym numeru jeszcze nie ustawiono.
    • Adres dla centrali lub plik konfiguracyjny — żeby centrala zgłaszała programowi każde połączenie w tej samej chwili.
    • Lista kontrolna — przejdź ją i upewnij się, że połączenie testowe dotarło do dziennika.

    Klucze są potrzebne do połączeń Twoich pracowników. Głosowy pracownik AI ich nie potrzebuje — co dla niego ustawić, przeczytasz w sekcji „Klucze API czy głosowe AI”.

    Krok 1. Wpisz klucze operatora

    Otwórz swojego operatora w grupie „Telefonia”, włącz przełącznik „Aktywność” i wpisz klucze. Nad polami jest podpowiedź „Klucze dostępu znajdziesz w panelu operatora.” i link „Gdzie dokładnie — krok po kroku w instrukcji dla Twojego operatora”: prowadzi na stronę właśnie Twojego operatora, gdzie krok po kroku pokazano, co kliknąć w jego panelu.

    Grupa „Telefonia” w oknie „Usługi zewnętrzne i integracje” z listą operatorów telefonii
    1Grupa „Telefonia”
    2Wiersz Binotel
    3Wiersz wysyłki SMS
    1. Nagłówek grupy „Telefonia” — operatorzy telefonii są na wspólnej liście integracji.
    2. Wiersz Binotel — kliknij go, żeby otworzyć formularz podłączenia.
    3. Wiersz wysyłki SMS — sąsiednia usługa, nie telefonia.

    Co dokładnie wpisać, zależy od operatora — formularz sam podstawia jego etykiety:

    OperatorPierwsze poleDrugie pole
    Binotel„Klucz API (key)”„Sekret (secret)”
    Zadarma„Klucz API (key)”„Sekret (secret)”
    Ringostatbrak pola„Klucz projektu (Auth-key)”
    UniTalkbrak pola„Klucz API”
    Phonet„Adres centrali” — domena Twojej centrali u operatora, np. mycompany.phonet.com.ua„Klucz API”
    sipgate„Token-ID”„Token”
    Aircall„API ID”„API token”
    RingCentral„Client ID”„Client Secret”; trzecie pole — „Klucz JWT”
    3CX„Adres centrali”„Client ID i Secret” — przez dwukropek, np. 200:AbCdEf123
    Asterisk / FreePBX„Adres AMI (host:port)”„Użytkownik i sekret AMI”

    Krok po kroku dla poszczególnych operatorów — RingCentral, 3CX, Asterisk / FreePBX; trunki SIP dla głosowego pracownika AI — Twilio i Telnyx.

    Niżej jest pole „Linia dla połączeń wychodzących”: z którego Twojego numeru dzwonić do klienta. Zostawisz je puste — centrala wybierze sama. Wyjątki:

    • w Phonet, UniTalk i 3CX tego pola nie ma: ich API nie przyjmuje numeru linii;
    • w Ringostat jest obowiązkowe — oddzwanianie Ringostat zaczyna się od numeru projektu i trzeba go podać właśnie tutaj;
    • w Asterisk są jeszcze dwa pola z wartościami domyślnymi: „Kanał pracownika” (Local/{ext}@from-internal) i „Kontekst dialplanu” (from-internal); w większości instalacji FreePBX nie trzeba ich zmieniać.
    Karta „Podłączenie telefonii” w oknie ustawień Binotel z pustymi polami kluczy
    1Przełącznik aktywności
    2Pole klucza API
    3Linia dla połączeń wychodzących
    4Przycisk sprawdzenia połączenia
    1. Przełącznik „Aktywność” włącza podłączenie.
    2. Pole „Klucz API” — klucz wydany przez operatora (obok jest pole „Sekret”).
    3. Pole „Linia dla połączeń wychodzących” — z którego Twojego numeru dzwonisz do klienta.
    4. Przycisk „Sprawdź połączenie” sprawdza klucze (tu nie został kliknięty).

    Formularz zapisuje się sam mniej więcej sekundę po zmianie — na dole okna widać „Zapisywanie...”, a potem „Zapisano”. Osobnego przycisku zapisu nie ma.

    Klucze API i WebSocket są u operatora różne, a wyglądają tak samo. Klucz wklejony w niewłaściwe pole nie wywoła przy zapisie żadnego błędu — integracja po prostu po cichu nie będzie działać. Sprawdzaj przyciskiem, nie na oko.

    Na koniec kliknij „Sprawdź połączenie”. Program poprosi operatora o listę pracowników — niczego przy tym w Twoim panelu nie zmienia — i odpowie „Połączono z centralą. Pracowników w centrali: ‹liczba›”.

    W osobnym wierszu pokaże „Numery centrali bez pracownika Elbuz: …” — to numery wewnętrzne, którym nie odpowiada żadna karta. To gotowa lista tego, co trzeba dokończyć w drugim kroku.

    Krok 2. Ustaw pracownikom numery wewnętrzne

    Po numerze wewnętrznym centrala wie, do kogo dzwonić najpierw, a Elbuz — kto rozmawiał. Ustawia się go w karcie pracownika: „Panel klienta” → „Ustawienia systemu” → „Inne ustawienia” → „Użytkownicy (pracownicy)” → karta → sekcja „Kontakty” → pole „Telefon wewnętrzny”. To pole istniało już wcześniej, telefonia po prostu zaczęła z niego korzystać.

    Karta „Numery wewnętrzne pracowników” z tabelą handlowców i ich numerów wewnętrznych
    1Gdzie ustawia się numer wewnętrzny
    2Kolumna numeru wewnętrznego
    3Wiersz z kreską
    1. Podpowiedź mówi, gdzie ustawia się numer wewnętrzny pracownika: pole „Telefon wewnętrzny” w karcie użytkownika.
    2. Kolumna „Numer wewnętrzny” pokazuje numer wewnętrzny każdego handlowca.
    3. Kreska oznacza, że temu pracownikowi nie ustawiono jeszcze numeru wewnętrznego.

    Żeby nie przeglądać kart na ślepo, formularz podłączenia ma kartę „Numery wewnętrzne pracowników”: tabelę z dwiema kolumnami — „Menedżer” i „Numer wewnętrzny” — dla wszystkich aktywnych pracowników. Kto nie ma numeru, ma w drugiej kolumnie kreskę; takie wiersze są na końcu listy. Dopóki choć jeden numer jest pusty, podpowiedź nad tabelą jest podświetlona kolorem ostrzeżenia.

    Krok 3. Ustaw, żeby centrala zgłaszała połączenia

    Są tu dwa różne warianty, a o tym, który jest Twój, decyduje operator, nie Ty.

    RingCentral nie pasuje do żadnego z wariantów: adresu nie trzeba wpisywać w panelu RingCentral, a subskrypcję zdarzeń Elbuz tworzy sam po „Sprawdź połączenie” i sam ją przedłuża.

    Operator przyjmuje adres

    W formularzu jest karta „Adres webhooka centrali” z polem tylko do odczytu i przyciskiem „Kopiuj” — po kliknięciu pojawia się „Adres skopiowany”.

    Podpowiedź mówi, co zrobić z tym adresem: „Skopiuj adres i wklej go w panelu operatora w ustawieniach powiadomień (webhooków) o połączeniach — gdzie dokładnie, pokazano w instrukcji dla Twojego operatora (link powyżej).” Gdzie jest to miejsce w panelu każdego operatora — na stronach Binotel, Zadarma, Ringostat, Phonet, UniTalk, sipgate i Aircall.

    Karta „Adres webhooka centrali” w formularzu ustawień Binotel
    1Pole adresu webhooka
    2Przycisk „Kopiuj”
    1. Pole adresu webhooka — adres tylko do odczytu, który przekazujesz operatorowi centrali.
    2. Przycisk „Kopiuj” — kopiuje adres do schowka.

    Adres wydaje serwer, a w środku jest tajny klucz z 32 znaków. Tworzy się go raz, przy pierwszym otwarciu formularza, i potem się nie zmienia. Dlatego adres przekazuje się operatorowi i nikomu więcej: kto go zna, może wysyłać Ci zdarzenia w imieniu centrali.

    Centralę konfiguruje się plikiem

    W 3CX i Asterisk zamiast adresu jest karta „Plik konfiguracyjny dla centrali” i przycisk „Pobierz plik konfiguracyjny”. 3CX dostaje szablon XML integracji z , który wgrywa się w konsoli zarządzania centralą; Asterisk — fragment dialplanu, który wkleja się do konfiguracji swojego serwera. Adres odbiorcy i klucz są już w pliku, niczego nie trzeba wypełniać.

    Karta „Plik konfiguracyjny dla centrali” w oknie ustawień 3CX z przyciskiem pobierania
    1Nagłówek karty pliku konfiguracyjnego
    2Przycisk pobrania pliku konfiguracyjnego
    1. Karta „Plik konfiguracyjny dla centrali” zastępuje w 3CX adres webhooka — centralę podłącza się plikiem.
    2. Przycisk „Pobierz plik konfiguracyjny” daje gotowy plik z adresem i kluczem w środku (tu nie został kliknięty).

    Własna centrala musi być dostępna z internetu. Na wewnętrzne adresy sieci lokalnej program nie pójdzie: sprawdza adres i odrzuca zakresy prywatne. Jeśli 3CX lub Asterisk stoi w biurze, zadbaj o dostęp do niego z zewnątrz, inaczej przycisk „Zadzwoń” nie zadziała.

    Po zmianie domeny sklepu lub ponownym utworzeniu usługi na liście przekaż operatorowi adres odbiorcy jeszcze raz. Jest w nim zaszyty klucz, a stary adres po prostu przestanie działać. Żadnego błędu przy tym nie zobaczysz: połączenia po cichu przestaną pojawiać się w dzienniku.

    Jak sprawdzić, że telefonia działa

    Przejdź listę po konfiguracji — zaznaczenia zapisują się w Twojej przeglądarce. Ostatni punkt jest opcjonalny: analizę połączeń przez AI włącza się w tym samym formularzu operatora.

    Żeby telefonia zaczęła działać

    Scenariusze

    Przechodzisz do innego operatora i przez jakiś czas działają obaj

    Co zrobić. W grupie „Telefonia” okna „Usługi zewnętrzne i integracje” trzymaj u obu operatorów włączony przełącznik „Aktywność” i wpisane klucze. Nowemu operatorowi przekaż adres odbiorcy albo wgraj plik konfiguracyjny.

    Efekt. Dziennik zapełniają zdarzenia od obu operatorów, a cogodzinne uzgadnianie obejmuje obie usługi. Ta sama rozmowa nie zapisze się dwa razy: wiersz jest rozpoznawany po usłudze i numerze połączenia w centrali.

    Czego nie będzie. Przycisk „Zadzwoń” działa tylko przez jednego z nich i nie można wybrać operatora dla pojedynczego połączenia.

    Żeby dzwonić przez nowego, wyłącz przełącznik „Aktywność” u starego — wtedy program odrzuca zdarzenia od starego operatora i uzgadnianie też go pomija. Nagrania jego połączeń, których linki nie zostały zapisane w dzienniku, też się już nie otworzą — program odpowie „Nagranie rozmowy niedostępne”.

    Sklep przeniósł się na nową domenę

    Co zrobić. Otwórz formularz swojego operatora, skopiuj adres z karty „Adres webhooka centrali” i wklej go w panelu operatora zamiast starego. Dla 3CX i Asterisk pobierz plik konfiguracyjny od nowa.

    Efekt. Połączenia znów pojawiają się w dzienniku w chwili połączenia, a handlowcom wyskakuje karta „Połączenie przychodzące”.

    Czego nie będzie. Program nie ostrzeże, że adres u operatora jest nieaktualny: połączenia po prostu przestaną trafiać do dziennika. Dlatego adres przekazuje się od razu po zmianie domeny.

    Najczęstsze pytania

    Klucze są wpisane, błędu nie ma, a połączenia nie działają. Dlaczego?

    Najczęściej klucz jest wklejony w niewłaściwe pole albo to klucz WebSocket zamiast REST API — formularz zapisze taki klucz bez słowa. Kliknij „Sprawdź połączenie”: bez odpowiedzi „Połączono z centralą” nie idź dalej (krok 1).

    Czy zadziała 3CX lub Asterisk, który stoi w biurze?

    Tylko jeśli centrala jest dostępna z internetu. Do adresów sieci lokalnej program się nie łączy i przycisk „Zadzwoń” nie zadziała (plik konfiguracyjny).

    Czy mogę przekazać adres odbiorcy wykonawcy, żeby skonfigurował centralę?

    Przekazuj go tylko do panelu operatora. W adresie jest zaszyty tajny klucz: kto go zna, może wysyłać Ci zdarzenia w imieniu centrali.

    Czy można zmienić klucz w adresie webhooka?

    Nie. Klucz tworzy się raz, przy pierwszym otwarciu formularza, i potem się nie zmienia. Nowy adres pojawia się tylko po zmianie domeny sklepu albo ponownym utworzeniu usługi na liście — wtedy przekaż go operatorowi.

    Czy klucze API są potrzebne, jeśli połączenia ma odbierać głosowe AI?

    Nie. Głosowemu AI wystarczy przekierowanie numeru w panelu operatora. Klucze są potrzebne, żeby do dziennika trafiały połączenia handlowców (klucze API czy głosowe AI).

    Gdzie to jest i kto ma dostęp

    Menu
    „Panel klienta” → „Ustawienia systemu” → „Inne ustawienia” → „Usługi zewnętrzne i integracje” → grupa „Telefonia”
    Z dziennika połączeń
    menu okna → „Podłączenie telefonii”
    Numery wewnętrzne
    „Panel klienta” → „Ustawienia systemu” → „Inne ustawienia” → „Użytkownicy (pracownicy)” → karta pracownika
    Uprawnienia
    okno „API i tokeny dostępu”; do adresu i pliku dla centrali — także „Dziennik połączeń”
    Przygotuj
    klucze API z panelu operatora i numery wewnętrzne pracowników w centrali

    W oknie „Usługi zewnętrzne i integracje” grupa „Telefonia” ma jedenaście wierszy — dziesięciu operatorów i „Wysyłka SMS”. SMS nie ma nic wspólnego z telefonią, to osobna usługa z własnym formularzem.

    Powiązane tematy

    Czy ten artykuł był pomocny?

    Brakuje funkcji? Napisz do nas.

    Dodamy ją za darmo, jeśli przyda się też innym.

    Jeśli potrzebujesz jej tylko ty — umówimy się osobno.

    Spis treści

    Zaproponuj usprawnienie

    Wypróbuj Elbuz za darmo