↑↓ wybierzEnter otwórzEsc zamknij

    1. Elbuz

    Produkty-opcje z cennika: jak zebrać warianty jednego produktu

    17 min czytaniaZaktualizowano

    Elbuz zbiera warianty jednego produktu z cennika dostawcy — rozmiary, kolory, pojemności pamięci — w jedną grupę: tworzy wspólny produkt główny, a wiersze wariantów zamienia na jego opcje.

    Kiedy to się przyda:

    • Każdy rozmiar jest w osobnym wierszu z tym samym modelem — wiersze zbiorą się pod jednym produktem głównym.
    • Rozmiary są wymienione w jednej komórce „S,M,L” — separator rozwinie wiersz w kilka opcji.
    • W nazwie opcji ma być widać rozmiar — dwie flagi dopisują wartość wariantu do nazwy.
    • Zdjęcia ma tylko część wariantów — flagi zdjęć rozdają je całej grupie.
    • W katalogu potrzebny jest wybór rozmiaru — powiązanie dotrze tam przy włączonym „Trybie produktów-opcji”.

    Od czego zacząć: sekcja „Kolumny” karty źródła → oznaczenie „Identyfikator produktu-opcji”.

    Co potrafią produkty-opcje z cennika

    Sposób zależy od tego, jak dostawca podaje warianty:

    Co robi operacja

    Na liście operacji źródła nazywa się „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji”, a podpowiedź w oknie opisuje ją tak:

    Jeśli dostawca przysyła każdy wariant w osobnym wierszu (koszulka S, M, L — trzy pozycje), operacja tworzy wspólny produkt „nadrzędny”, a wiersze zamienia na jego opcje. Klient zobaczy jedną kartę z wyborem rozmiaru, a nie trzy jednakowe produkty.

    Okno kolejności operacji z operacją „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji” i jej sąsiadami
    1Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji
    2Poprzednia operacja
    3Następna operacja
    1. Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji — jest w każdym źródle od początku, nie trzeba jej włączać.
    2. Operacja nad nią w potoku — miejsce w kolejności wyznacza potok, nie ten artykuł.
    3. Operacja pod nią w potoku — tak samo decyduje kolejność, nie artykuł.

    Operacja działa na wersji roboczej cennika — tymczasowej kopii, do której trafiają produkty z pliku. Jeśli reguła stop zablokowała przebieg, utworzone opcje są odrzucane razem z wersją roboczą, a katalog zostaje taki, jaki był. Dlaczego operacja stoi w potoku akurat na swoim miejscu, opisuje artykuł o kolejności wykonywania operacji.

    Na liście ma ją każde źródło: nowe źródło dostaje ją ze słownika razem z innymi operacjami. Dlatego „włączanie funkcji” nic tu nie znaczy — operacja jest na liście zawsze, a działa tylko wtedy, gdy oznaczona jest właściwa kolumna.

    Sama operacja niczego nie robi. Najpierw szuka, według czego zbierać warianty w grupę, i jeśli nie znalazła żadnego z dwóch oznaczeń kolumny — kończy pracę, niczego nie zmieniając.

    Nie jest to uznawane za błąd: przebieg kończy się pomyślnie, a w dzienniku przebiegów zostaje wiersz „Tworzenie produktów-opcji: operacja jest włączona, ale nie ustawiono oznaczenia kolumny «Identyfikator produktu-opcji» — nic nie zrobiono”. Czyli bez oznaczonej kolumny operacja za każdym razem wykonuje się na pusto i jest to stan normalny.

    Dwa oznaczenia są sprawdzane po kolei i nie wykluczają się. Zdjęcia są kopiowane tylko w gałęzi „Identyfikator produktu-opcji”. Wiersz „nic nie zrobiono” pojawia się tylko wtedy, gdy nie ustawiono żadnego z nich
    TakNieTakNieTakNieOperacja „Tworzenie produktówgłównych dla produktów-opcji”Jest kolumna z oznaczeniem„Utwórz produkty na podstawieseparatora”?Każdy wiersz rozwija się w opcje —do 10 wartościsam wiersz zostaje produktemgłównymJest kolumna z oznaczeniem„Identyfikator produktu-opcji”?Wiersze z jednakową niepustąwartością stają się opcjamiwiersz z unikalną wartością zostajezwykłym produktemwiersze z pustą wartością nie sągrupowane, ich liczba — osobnymwierszem dziennikaDla każdej grupy tworzony jestjeden produkt głównyZdjęcia są kopiowane według dwóchflag zdjęćDziennik: „produkty główne /produkty-opcje: N / M”Separator też nie jest ustawiony?Dziennik: „…nie ustawiono — nicnie zrobiono”
    • Дія або результат
    • Розвилка: далі шлях залежить від відповіді

    Jak zebrać warianty w grupę: dwa sposoby

    Każdy wariant w osobnym wierszu: oznaczenie „Identyfikator produktu-opcji”

    Oznaczenie ustawia się w tabeli pól karty źródła, w sekcji „Kolumny”; jak edytuje się adres kolumny i gdzie w tabeli są oznaczenia techniczne — w artykule o adresach kolumn. Potrzebna jest kolumna, w której wszystkie warianty jednego produktu mają jednakową wartość: model, kod producenta, nazwa serii.

    Tabela kolumn przewinięta do oznaczeń opcji, po lewej wiersz Model
    1Pole „Identyfikator produktu-opcji” w wierszu Model
    2Kolumna „Opcja produktu”
    1. Pole „Identyfikator produktu-opcji” w wierszu Model decyduje, czy warianty zostaną zgrupowane; bez niego operacja nic nie robi.
    2. Kolumna „Opcja produktu” — trzecie oznaczenie, potrzebne do nazywania opcji.

    Dalej program grupuje wiersze według wartości tej kolumny:

    • grupy, w których jest więcej niż jeden wiersz, w całości stają się opcjami;
    • dla każdej takiej grupy tworzony jest jeden produkt główny;
    • wiersz z unikalną wartością nie staje się opcją — zostaje zwykłym produktem.

    W pliku dostawcy nie ma osobnego wiersza dla produktu głównego, więc program bierze jego nazwę z jednego z wierszy grupy — z którego, decyduje baza danych. Reguł nazywania produktu głównego w programie nie ma.

    Razem z nazwą z tego samego wiersza kopiowane są cena, dostępność, kategoria, producent i linki do zdjęć. Jeśli oznaczenie stoi na kolumnie „Kategoria z cennika”, produkt główny dostaje nazwę kategorii. Nazwa rodziny produktu głównego jest równa jego nazwie — to właśnie po niej grupa trzyma się dalej, w katalogu.

    Wiersze z pustą wartością w kolumnie-identyfikatorze nie biorą udziału w grupowaniu — zostają zwykłymi produktami. Liczbę takich wierszy program zapisuje w dzienniku przebiegów: „Wiersze z pustym identyfikatorem produktu-opcji (nie biorą udziału w grupowaniu): N”. Duża liczba oznacza, że kolumna jest wypełniona tylko w części produktów i opcjami stanie się mniej wierszy, niż się spodziewasz.

    Pustka to nie jedyna pułapka. Zaślepka w rodzaju „-” albo „0” to już wartość i wszystkie wiersze z nią zbiorą się w jedną grupę z jednym wspólnym produktem głównym. Dlatego kolumnę sprawdza się przed przebiegiem: posortuj według niej tabelę produktów i zobacz, co stoi w wierszach bez prawdziwej wartości.

    Do jednej grupy trafiają wiersze z jednakową wartością. Wielkość liter i spacje na końcu wartości nie są brane pod uwagę: „ABC” i „abc ” to jedna grupa. Natomiast spacja na początku albo w środku wartości to już inna grupa i wariant zostanie osobnym produktem.

    Wszystkie warianty w jednej komórce: „Utwórz produkty na podstawie separatora”

    Drugi sposób jest na sytuację, gdy dostawca wymienia rozmiary w jednej komórce: „S,M,L”. W tabeli pól kolumna ma oznaczenie „Utwórz produkty na podstawie separatora”, w które wpisuje się znak separatora. Jeden wiersz pliku rozwija się w kilka opcji, a sam wiersz zostaje produktem głównym.

    Co warto wiedzieć z góry:

    • Twardy limit — 10 wartości na wiersz. Jedenasta i kolejne się nie pojawią, ostrzeżenia nie będzie. Dwanaście rozmiarów w komórce da dziesięć opcji, a dwa ostatnie po prostu znikną.
    • Nazwa opcji jest składana na sztywno: nazwa wiersza, spacja, wartość — „Koszulka niebieska S”. Tego nazywania nie da się ustawić, flagi na nie nie wpływają.
    • Link opcji dostaje kotwicę: do adresu produktu dodawany jest „#” i wartość wariantu.
    • Waga opcji zostaje pusta. Program używa pola wagi jako tymczasowego — trzyma w nim wartość wariantu, a potem zeruje je we wszystkich opcjach. Produkt główny zachowuje wagę.
    • Tym sposobem zdjęcia w ogóle nie są obsługiwane. Obie flagi zdjęć działają tylko w sposobie według identyfikatora.

    Co z tego dotrze do katalogu

    Opcje utworzone przez operację żyją w wersji roboczej cennika. Do trafiają osobnym działaniem — aktualizacją katalogu bazowego. I właśnie tam, na samym końcu przenoszenia, rozstrzyga się najważniejsze.

    Program sprawdza ustawienie katalogu „Tryb produktów-opcji (produkt główny + warianty)”. Jeśli tryb jest wyłączony, powiązanie „produkt główny + opcje” jest usuwane, a z grupy zostaje wspólna nazwa rodziny: produkty stoją w katalogu jako samodzielne karty, które poza tą nazwą nic nie łączy. Produkty przy tym nie są usuwane — dawne opcje po prostu stają się zwykłymi produktami.

    Ustawienie jest w oknie „Ustawienia systemu”, sekcja „Aktualizacja katalogu”, grupa „Produkty-opcje”. Domyślnie tryb jest wyłączony. Typowy wynik wygląda więc tak: operacja w cenniku zrobiła swoje, w tabeli produktów źródła widać produkty główne i opcje, a w katalogu — płaską listę z jednakową „Nazwą rodziny”.

    Warianty (wersje) produktu w katalogu można zobaczyć i bez trybu: zaznacz produkt w tabeli katalogu bazowego, a w panelu bocznym pojawi się blok „Warianty (opcje)” — przyciski z wartościami atrybutów wszystkich produktów o tej samej „Nazwie rodziny (warianty)”. Blok jest pokazywany, gdy takich produktów są co najmniej dwa.

    Przyciski pojawiają się tylko dla atrybutów, w których włączono „Używaj do tworzenia produktów z wariantami”; bez żadnego takiego atrybutu blok ma nagłówek, ale nie ma przycisków. Kliknięcie przycisku otwiera kartę tego wariantu.

    Ten sam stan program sygnalizuje wprost po stronie katalogu. Jeśli w tabeli katalogu kliknąć „Powiąż z opcjami” przy wyłączonym trybie, pojawi się żółty komunikat:

    Produkty zgrupowano według nazwy. Nie utworzono powiązania „produkt główny + opcje”: w ustawieniach wyłączono tryb produktów-opcji

    Ten artykuł opisuje tylko część cennikową: operację „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji” i sześć flag sekcji „Produkty” karty źródła. To, co dzieje się z opcjami po przeniesieniu do katalogu bazowego — typ produktu, zakładka „Warianty” karty, przycisk „Powiąż z opcjami”, ustawienie „Tryb produktów-opcji” — z cennikiem nie ma związku.

    O cenie produktu głównego według najtańszej albo najdroższej opcji — w artykule o wyborze ceny dostawcy.

    Co robi sześć flag karty źródła

    Flagi są w sekcji „Produkty”, w podsekcji „Jakie dane importować”, zaraz po „Pobieraj atrybuty” i „Pobieraj zdjęcia”. Podsekcja jest zwinięta: wiersz podsumowania „włączono N z M” liczy wszystkie jej przełączniki, razem z flagami opcji, a rozwija ją przycisk „Skonfiguruj”. Własnego podtytułu flagi nie mają: grupy ustawień „Produkty-opcje” w karcie nie ma co szukać, sześć flag stoi po prostu w jednym rzędzie z pozostałymi. Źródło-parser nie ma tych sześciu flag w karcie w ogóle: co importować, ustala konfiguracja parsera, a oznaczenie pola opcji parser ma własne.

    Ustawienia → Produkty → Jakie dane importować: sześć flag opcji w rzędzie po dwóch pierwszych
    1Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu
    2Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu
    3Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego
    4Kopiuj zdjęcia produktu głównego do jego opcji
    1. Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu — działa tylko razem z oznaczeniem kolumny „Opcja produktu”.
    2. Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu — sama nic nie robi i jest niedostępna, dopóki poprzednia flaga jest wyłączona.
    3. Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego (włączona) — tak produkt główny, którego nie ma w pliku, dostaje zdjęcia.
    4. Kopiuj zdjęcia produktu głównego do jego opcji (wyłączona) — włącz ją razem z poprzednią, żeby wszystkie warianty grupy dostały zdjęcia.
    FlagaCo robiDomyślnie
    „Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu”Zmienia format tego, co dodaje następna flaga: do nazwy trafia „Rozmiar S” zamiast „S”wyłączona
    „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu”Dopisuje wartość wariantu do nazwy produktuwyłączona
    „Kopiuj atrybuty opcji do produktu głównego”Atrybuty opcji są kopiowane do produktu głównego; jednakowe wartości są scalanewłączona
    „Kopiuj atrybuty produktu głównego do jego opcji”Odwrotny kierunek: atrybuty produktu głównego są kopiowane do każdej jego opcji, własne atrybuty opcji zostająwyłączona
    „Kopiuj zdjęcia produktu głównego do jego opcji”Zdjęcia produktu głównego są kopiowane do jego opcji, poza tymi, które opcja już ma; jest co kopiować tylko wtedy, gdy produkt główny dostał zdjęcia dzięki następnej fladzewyłączona
    „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego”Zdjęcia wszystkich opcji są kopiowane do produktu głównego; duplikaty są odrzucanewłączona

    Dwie flagi — „Kopiuj atrybuty opcji do produktu głównego” i „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego” — są włączone w każdym nowym źródle: tak ustawiono w bazie. Pozostałe cztery są wyłączone, dopóki nie włączysz ich w karcie.

    Cztery flagi z sześciu odczytuje nie ta operacja, która ma opcje w nazwie. Wewnątrz „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji” działają tylko dwie flagi zdjęć — i tylko w sposobie według identyfikatora.

    Pozostałe cztery odczytuje operacja „Zapis wartości z pól do atrybutów”, która stoi dalej w potoku. Po usunięciu jej z listy operacji cztery flagi przestają cokolwiek robić, choć w karcie nadal wyglądają na włączone.

    Jak dopisać rozmiar do nazw opcji

    Nazwy opcji ustawia się tylko w jednym miejscu z trzech.

    • Sposób według identyfikatora w ogóle nie zmienia nazw opcji: zostają takie, jak w pliku dostawcy.
    • Sposób według separatora składa nazwę na sztywno, według schematu „nazwa + wartość”.
    • Nazywanie ustawia tylko para flag — „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” i „Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu”.

    Flaga „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” dopisuje do nazwy wartość wariantu. Ale nie bierze jej z kolumny cennika, tylko z atrybutów produktu oznaczonych jako „Opcja produktu” — to trzecie pole wyboru, stoi w tej samej tabeli pól, a podpis flagi nic o nim nie mówi.

    Nie ma żadnego atrybutu z takim oznaczeniem — nie ma czego dopisywać i nazwy zostają bez zmian.

    Flaga „Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu” sama w sobie nic nie robi. Nie włącza osobnego dodawania, tylko zmienia format tego, co dodaje pierwsza: „Rozmiar S” zamiast „S”. Dlatego w karcie stoi pod pierwszą i jest niedostępna, dopóki pierwsza jest wyłączona.

    Najczęstszy błąd to włączenie nazywania bez ustawienia oznaczenia „Opcja produktu” na kolumnie. Bez niego nie ma czego dopisywać do nazwy: flaga po cichu nie działa, a program o tym nie informuje.

    Flaga „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” dopisuje wartość tylko opcjom. Nazwa produktu głównego i zwykłych produktów źródła zostaje bez zmian — nawet wtedy, gdy „Kopiuj atrybuty opcji do produktu głównego” skopiowała już do produktu głównego atrybuty wszystkich jego wariantów.

    Jak rozdać zdjęcia wszystkim wariantom

    „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego” to flaga robocza: zdjęcia wszystkich opcji są kopiowane do produktu głównego, duplikaty są odrzucane, a same opcje zachowują swoje zdjęcia. Jest włączona domyślnie i właśnie tak produkt główny, którego nie było w pliku, dostaje zdjęcia.

    „Kopiuj zdjęcia produktu głównego do jego opcji” — odwrotny kierunek: zdjęcia produktu głównego są kopiowane do każdej jego opcji, poza tymi, które opcja już ma. Działa jako ostatnia, po poprzedniej fladze.

    Produkt główny nie ma własnej listy zdjęć — program tworzy go sam — dlatego ta flaga ma co kopiować tylko wtedy, gdy włączona jest też „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego”. Gdy obie są włączone, każda opcja dostaje zdjęcia wszystkich wariantów swojej grupy.

    Wyłączona flaga zdjęć oznacza tylko „nie kopiuj”. Zdjęcia, które opcje dostały z pliku dostawcy, zostają na miejscu przy dowolnym położeniu obu flag.

    Jak sprawdzić, że zadziałało

    Najpierw — dziennik przebiegów. Po operacji zostaje w nim jeden z dwóch wierszy: „…nie ustawiono oznaczenia kolumny «Identyfikator produktu-opcji» — nic nie zrobiono” albo „Tworzenie produktów-opcji: produkty główne / produkty-opcje: N / M”. Pierwsza liczba — ile produktów głównych dostało opcje, druga — ile wierszy stało się opcjami.

    Zwykłe produkty źródła bez opcji nie wchodzą do pierwszej liczby. Żaden z tych wierszy nie jest oznaczany jako błąd, a o flagach, które nie miały nic do zrobienia, dziennik nie pisze nic.

    Ostrzeżeń w oknie program nie pokazuje — tylko wiersze w dzienniku. Sam zakończy się pomyślnie przy każdym wyniku operacji, dlatego oprócz dziennika warto spojrzeć też na dane. W tabeli produktów źródła włącz kolumny:

    • „ID typu produktu” — 1 u produktu głównego, 2 u opcji;
    • „Liczba produktów-opcji” — ile opcji ma produkt główny;
    • „Nazwa rodziny (warianty)” — wspólna nazwa grupy;
    • „ID produktu głównego” — na który wiersz wskazuje opcja.

    Jeszcze szybciej — menu kontekstowe tabeli, podmenu „Produkty-opcje”. Są tam trzy filtry: „Filtruj według zestawu opcji” — opcje wybranego produktu, „Filtruj według produktów głównych” — tylko produkty główne, „Filtruj według produktów-opcji” — tylko opcje. Ostatni to najprostsze sprawdzenie: pusto — znaczy, że nie zadziałało.

    Menu kontekstowe tabeli produktów z otwartym podmenu „Produkty-opcje”
    1Filtruj według produktów-opcji
    2Filtruj według zestawu opcji
    1. Filtruj według produktów-opcji — najkrótsze sprawdzenie, że operacja zadziałała: pusta tabela oznacza, że nie utworzono opcji.
    2. Filtruj według zestawu opcji — pokazuje warianty produktu pod kursorem.

    W opisie ustawienia „Tryb produktów-opcji” opcje nazywają się „produkt-atrybut” („ID rodzica produktu-atrybutu”), a w operacji, flagach i menu — „produkt-opcja”. To jedno i to samo.

    Co jest budowane od nowa przy ponownym imporcie

    Produkty główne i opcje w wersji roboczej nie kumulują się między przebiegami. Każdy import zastępuje wszystkie produkty źródła nowymi, zbudowanymi z pliku: wiersze, produkty główne, powiązania między nimi, liczbę opcji. Dlatego ponowny przebieg nie daje drugiego produktu głównego dla tej samej grupy.

    Produkt główny katalogu rozpoznaje swój wiersz wersji roboczej nie po nazwie, tylko po kluczu technicznym. W sposobie według identyfikatora klucz składa się z numeru źródła i wartości kolumny-identyfikatora. Nazwa produktu głównego może się zmieniać między przebiegami, a powiązanie z tym samym produktem katalogu się od tego nie zrywa.

    Jeśli natomiast zmieniła się sama wartość identyfikatora w pliku, dla programu to już nowa grupa i nowy produkt główny. W sposobie według separatora klucz opcji składa się z nazwy wiersza i wartości, więc opcje wiersza, którego nazwę dostawca zmienił, program uzna za nowe produkty.

    Wcześniej dodany produkt znajduje po tym kluczu reguła ręcznego dopasowania z opcją „Wyszukiwanie produktów wcześniej dodanych z cenników do katalogu bazowego”; w nowej regule jest ona włączona.

    Jeśli nazwy zostały poprawione ręcznie

    • W tabeli produktów źródła. Komórki można tam edytować, ale poprawka żyje tylko do następnego importu: zastępuje on wszystkie wiersze źródła wierszami z pliku, a produkt główny znowu dostanie nazwę jednego z wierszy grupy. Utrwalić nazwy w wersji roboczej się nie da. Jeśli nazwy trzeba poprawiać za każdym razem, robią to reguły autokorekty: w typowej kolejności operacje „Stosowanie reguł autokorekty tekstu” i „Automatyczna zamiana wartości produktów na podstawie wyrażeń regularnych” stoją przed „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji”, więc produkt główny bierze nazwę już po zamianie.
    • W katalogu. Operacja nic nie zapisuje w katalogu. Nazwę nadpisuje tam tylko aktualizacja katalogu bazowego i tylko wtedy, gdy na karcie „Powiązania pól” włączone jest powiązanie dla nazwy. Własną nazwę można utrwalić na dwa sposoby: opcją „Aktualizuj, jeśli wartość w katalogu bazowym jest pusta” na tym powiązaniu — wtedy wypełniona nazwa w katalogu nie jest nadpisywana — albo opcją „Nie aktualizuj” w samym produkcie: aktualizacja pól pomija taki produkt w całości. Szczegóły — w artykule o aktualizacji katalogu.

    Jeśli część wariantów zniknęła z pliku

    Wersja robocza jest budowana tylko z tego, co jest w nowym pliku, dlatego grupy za każdym razem składają się od nowa:

    • jeśli w grupie zostały dwa wiersze lub więcej, grupa zbiera się z nich; produkt główny dostaje nazwę jednego z tych wierszy — niekoniecznie tę samą co poprzednio — a liczba opcji jest przeliczana;
    • jeśli został jeden wiersz, grupy już nie ma: wiersz staje się zwykłym produktem, a produktu głównego dla tej wartości w wersji roboczej nie będzie;
    • jeśli zniknęły wszystkie wiersze grupy, znika też jej produkt główny;
    • w sposobie według separatora wartość, której nie ma już w komórce, po prostu nie daje opcji.

    Produktu głównego katalogu, dla którego w nowej wersji roboczej nie ma już wiersza, nic więcej nie dopasowuje do tego źródła. Co aktualizacja katalogu robi z produktami, których zabrakło w cenniku, decydują jej ustawienia (aktualizacja katalogu bazowego).

    Przy włączonym „Trybie produktów-opcji” aktualizacja nie przebudowuje powiązania zapisanego już w katalogu: powiązanie „główny + opcje” ustawia tylko produktom, które dodaje jako nowe. Dlatego wariant, który został w pliku sam, w katalogu nadal figuruje jako opcja swojego dawnego produktu głównego.

    Jeśli opcje zebrały się źle albo import się przerwał

    W wersji roboczej nie trzeba niczego sprzątać. Popraw oznaczenie kolumny — usuń „Identyfikator produktu-opcji” albo przenieś je na inną kolumnę — i zaimportuj cennik jeszcze raz: nowy import zastąpi wszystkie produkty źródła i błędnych produktów głównych w wersji roboczej nie zostanie.

    Do katalogu błędny przebieg trafia tylko przez aktualizację katalogu bazowego z dodawaniem nowych produktów: produkt główny jest tam dodawany jako nowy produkt. Ma nazwę jednego ze swoich wariantów, więc na liście katalogu wygląda jak duplikat tego wariantu. Takie produkty pomagają znaleźć kolumny tabeli katalogu:

    • „Źródło: nazwa” — u produktów dodanych z cennika jest tam nazwa źródła i dostawcy;
    • „Data dodania” — dzień tej aktualizacji;
    • „ID produktu głównego” — przy włączonym „Trybie produktów-opcji” opcje mają tam numer swojego produktu głównego.

    Po przefiltrowaniu zbędne produkty główne się usuwa. Przedtem — dwa zastrzeżenia.

    • Najpierw popraw oznaczenie i zaimportuj cennik ponownie. W przeciwnym razie następna aktualizacja z dodawaniem nowych produktów znajdzie w wersji roboczej ten sam produkt główny, który w katalogu nie ma już pary, i doda go ponownie.
    • Przy włączonym „Trybie produktów-opcji” usunięcie produktu głównego usuwa też wszystkie jego opcje. Żeby zachować warianty, najpierw usuń z nich powiązanie — robi się to już w katalogu i wykracza poza ten artykuł. Przy wyłączonym trybie powiązania w katalogu nie ma i usuwany jest tylko sam produkt.

    Poprawione oznaczenie samo w sobie nie zmieni starych powiązań w katalogu: przy włączonym trybie aktualizacja ustawia powiązanie „główny + opcje” tylko produktom, które dodaje jako nowe.

    Jeśli import się przerwał

    Produkty główne i opcje są budowane w tymczasowej wersji roboczej, która istnieje tylko w trakcie importu. Na listę produktów źródła jest przenoszona na końcu — po wszystkich operacjach i sprawdzeniu reguł stop.

    • Kliknięto „Stop”. Zatrzymanie program sprawdza przed każdą operacją z listy. W dzienniku pojawi się „Import przerwany przez użytkownika!”, a wersja robocza razem z produktami głównymi i opcjami jest odrzucana. Jeśli zatrzymanie wypadło na etapie operacji, wiersz podsumowania w dzienniku też będzie brzmiał „Import przerwany przez użytkownika!” z liczbą w nawiasie — to liczba produktów, które zostały w źródle po przerwaniu.
    • Przebieg przerwał się sam (awaria serwera albo połączenia z bazą). Tymczasowa wersja robocza znika razem z nim i przeniesienie się nie odbywa.
    • To, co zostaje na liście produktów źródła, zależy od reguł stop. Jeśli żadna reguła źródła nie ma działania „Blokuj” (domyślnie nie ma żadna), stare produkty źródła są usuwane już na początku, zaraz po odczytaniu wierszy z pliku, i przerwanie po tym momencie zostawia źródło bez produktów do następnego udanego importu. Jeśli choć jedna reguła ma „Blokuj”, stare produkty są usuwane dopiero po sprawdzeniu, na końcu, i przerwanie zostawia poprzednią listę.
    • Katalog. Sama operacja zapisuje tylko do wersji roboczej. Do katalogu bazowego produkty główne i opcje trafiają wyłącznie przez aktualizację katalogu bazowego.
    • Powtórzenie jest bezpieczne. Nowy import tworzy wersję roboczą od nowa i buduje produkty główne od zera, więc przerwany przebieg nie zostawi drugiego produktu głównego dla tej samej grupy.

    Scenariusze

    Pierwsze uruchomienie: żeby opcje naprawdę się pojawiły

    Co zrobić. Przejdź listę poniżej przed pierwszym importem.

    Żeby opcje naprawdę się pojawiły

    Efekt. Po imporcie filtr „Filtruj według produktów-opcji” pokaże opcje, a dziennik — wiersz z liczbą produktów głównych i opcji.

    Dostawca przysyła każdy rozmiar w osobnym wierszu, a model jest w nich taki sam

    Co zrobić. Karta źródła → zakładka „Ustawienia” → sekcja „Kolumny”: w wierszu pola z modelem ustaw oznaczenie „Identyfikator produktu-opcji”. Operacji „Tworzenie produktów głównych dla produktów-opcji” nie trzeba włączać — już jest na liście. Zaimportuj cennik.

    Efekt. Wiersze z tym samym modelem stają się opcjami, a dla każdego modelu pojawia się jeden produkt główny. Nazwę, cenę, dostępność, kategorię i linki do zdjęć bierze z jednego z wierszy grupy. Flaga „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego” jest włączona w nowym źródle, więc produkt główny dostaje zdjęcia wszystkich swoich opcji bez powtórzeń.

    Czego nie będzie. Nazwy opcji zostaną takie, jak w pliku. Wiersz, którego model nie powtarza się u nikogo innego, i wiersz z pustym modelem zostaną zwykłymi produktami. W katalogu bazowym powiązania „produkt główny + opcje” nie będzie, dopóki wyłączony jest „Tryb produktów-opcji (produkt główny + warianty)”: zostanie tam wspólna nazwa rodziny (co dotrze do katalogu).

    Dostawca wymienia rozmiary w jednej komórce: „S,M,L”

    Co zrobić. Sekcja „Kolumny”: w wierszu pola z rozmiarami wpisz przecinek w oznaczeniu „Utwórz produkty na podstawie separatora”. Zaimportuj cennik.

    Efekt. Sam wiersz zostaje produktem głównym, a pod nim pojawiają się opcje „Koszulka niebieska S”, „Koszulka niebieska M”, „Koszulka niebieska L”: nazwa wiersza, spacja, wartość. Do linku każdej opcji dodawany jest „#” i wartość.

    Czego nie będzie. Więcej niż dziesięć opcji z jednego wiersza nie powstanie. Flagi zdjęć w tym sposobie nie działają, a waga opcji będzie pusta (wszystkie warianty w jednej komórce).

    W nazwie każdej opcji ma być widać rozmiar

    Co zrobić. Opcje już zbierają się według oznaczenia „Identyfikator produktu-opcji”. W sekcji „Kolumny” ustaw oznaczenie „Opcja produktu” w wierszu pola z rozmiarem. W sekcji „Produkty” włącz „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu”, a jeśli w nazwie potrzebna jest też nazwa atrybutu („Rozmiar S”) — „Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu”.

    Sprawdź, czy w „Kolejności wykonywania operacji” jest „Zapis wartości z pól do atrybutów”.

    Efekt. Do nazwy każdej opcji dopisywana jest wartość rozmiaru: „Koszulka niebieska S” albo, z drugą flagą, „Koszulka niebieska Rozmiar S”.

    Czego nie będzie. Nazwa produktu głównego i zwykłych produktów źródła się nie zmieni. Bez oznaczenia „Opcja produktu” nie ma czego dopisywać i nazwy zostaną takie jak w pliku — w dzienniku przebiegów nie będzie o tym ani słowa.

    Zdjęcia ma tylko część wariantów, a potrzebne są we wszystkich

    Co zrobić. Opcje zbierają się według oznaczenia „Identyfikator produktu-opcji”. W sekcji „Produkty” zostaw włączoną „Kopiuj zdjęcia opcji do produktu głównego” i włącz „Kopiuj zdjęcia produktu głównego do jego opcji”.

    Efekt. Najpierw produkt główny zbiera zdjęcia wszystkich swoich opcji, powtórzenia są odrzucane. Potem każda opcja dostaje te zdjęcia produktu głównego, których jeszcze nie ma. W rezultacie każda opcja ma zdjęcia wszystkich wariantów swojej grupy.

    Czego nie będzie. Żadne zdjęcie nie jest usuwane: wyłączona flaga oznacza tylko „nie kopiuj”. Jeśli opcje są tworzone tylko według separatora, bez identyfikatora, te flagi nic nie robią.

    Co zrobić, gdy opcje się nie pojawiły

    Co widziszDlaczego tak jestCo zrobić
    Przebieg się zakończył, a w tabeli produktów jest dokładnie tyle wierszy, ile w pliku, i żadnej opcji Nie ustawiono żadnego z dwóch oznaczeń kolumny — operacja zakończyła pracę, niczego nie robiąc; w dzienniku przebiegów jest o tym wiersz kończący się słowami „nic nie zrobiono” Sekcja „Kolumny”: ustawić na kolumnie, która jest taka sama we wszystkich wariantach (każdy wariant w osobnym wierszu)
    Opcje się utworzyły, ale mają te same nazwy co w pliku Sposób według identyfikatora nie zmienia nazw; nazywanie dają dwie osobne flagi Włączyć „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” i ustawić oznaczenie „Opcja produktu” (nazywanie opcji)
    „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” jest włączona, a nazwy się nie zmieniły Nie ma żadnego atrybutu z oznaczeniem „Opcja produktu” — nie ma czego dopisywać Ustawić oznaczenie „Opcja produktu” na kolumnie, z której pochodzą wartości wariantu (nazywanie opcji)
    „Dodawaj nazwę opcji do nazwy produktu” jest włączona, nic się nie zmieniło Ta flaga tylko zmienia format tego, co dodaje inna; sama w sobie nic nie robi Włączyć „Dodawaj wartość opcji do nazwy produktu” (nazywanie opcji)
    Pojawił się jeden produkt główny z setkami opcji Wiele wierszy ma w kolumnie-identyfikatorze tę samą wartość-zaślepkę: „-”, „0”, nazwę marki Wybrać kolumnę, w której jednakową wartość mają tylko warianty jednego modelu, i zaimportować cennik ponownie; zbędne produkty główne w katalogu usunąć (jeśli opcje już zebrały się źle)
    Wariant nadal jest osobnym produktem W grupie był jeden wiersz: grupą stają się dwa i więcej Sprawdzić, czy wartość naprawdę jest taka sama we wszystkich wariantach — zbędna spacja na początku albo w środku wartości daje inną grupę
    Część opcji nie ma zdjęć Opcja ma tylko te zdjęcia, które przyszły w jej wierszu pliku; flagi zdjęć ich nie usuwają, a zdjęcia sąsiednich wariantów rozdają tylko włączone razem Włączyć obie flagi zdjęć (dwie flagi zdjęć)
    Opcje mają pustą wagę, choć dostawca ją przysłał Sposób według separatora używa pola wagi jako tymczasowego, a potem je zeruje Ustawiać wagę opcji innym polem (wszystkie warianty w jednej komórce)
    Jedenasty wariant z separatora się nie pojawił Podział według separatora daje dokładnie 10 wartości Przejść na oznaczenie „Identyfikator produktu-opcji” albo podzielić listę na dwa pola (wszystkie warianty w jednej komórce)
    W cenniku opcje są, a w katalogu produkty są samodzielne, z jednakową „Nazwą rodziny” W ustawieniach katalogu wyłączony jest „Tryb produktów-opcji”; po przeniesieniu powiązanie jest usuwane To granica tematu — rozwiązuje to ustawienie katalogu (co dotrze do katalogu)
    „Produkty zgrupowano według nazwy. Nie utworzono powiązania «produkt główny + opcje»: w ustawieniach wyłączono tryb produktów-opcji” To samo, ale po stronie katalogu: przy wyłączonym trybie przycisk „Powiąż z opcjami” tworzy tylko grupę według nazwy To granica tematu — rozwiązuje to ustawienie katalogu (co dotrze do katalogu)

    Najczęstsze pytania

    Gdzie zobaczyć produkty-opcje i warianty (wersje) produktu?

    W cenniku — zakładka „Produkty” karty źródła → menu kontekstowe → „Produkty-opcje”. W katalogu — panel boczny zaznaczonego produktu, blok „Warianty (opcje)”. Więcej: jak sprawdzić i co dotrze do katalogu.

    Opcje utworzyły się w cenniku, a w katalogu ich nie ma. Dlaczego?

    Na końcu przenoszenia program sprawdza ustawienie katalogu „Tryb produktów-opcji (produkt główny + warianty)”. Domyślnie jest wyłączone i powiązanie jest usuwane: produkty stają się samodzielne, ze wspólną nazwą rodziny, i nie są usuwane.

    Skąd program wie, które wiersze są wariantami jednego produktu?

    Z wartości kolumny z oznaczeniem „Identyfikator produktu-opcji”: wiersze z jednakową wartością to warianty jednego produktu. Nada się model, kod producenta albo nazwa serii. Grupą stają się dwa i więcej wierszy.

    Czy można zebrać warianty według nazwy produktu?

    Nie. Nazwy wariantów z definicji są różne, dlatego potrzebna jest osobna kolumna z jednakową wartością — model, kod producenta, seria. Jeśli takiej kolumny w pliku nie ma, ten mechanizm się nie sprawdzi.

    Czy można ustawić nazwę produktu głównego?

    Osobnej reguły nie ma: produkt główny bierze nazwę z jednego z wierszy grupy. Żeby nazwa za każdym razem była właściwa, skonfiguruj reguły autokorekty — stoją przed operacją. Więcej: jeśli nazwy zostały poprawione ręcznie.

    Ile wariantów można wymienić w jednej komórce przez separator?

    Dokładnie dziesięć, bez ostrzeżenia o reszcie. Jeśli wariantów jest więcej, poproś dostawcę o osobny wiersz dla każdego wariantu i zbieraj je oznaczeniem „Identyfikator produktu-opcji”.

    Gdzie to jest i kto ma dostęp

    Wszystko ustawia się wewnątrz karty źródła. Okno „Kolejność wykonywania operacji” nie ma własnego punktu w menu — otwiera się tylko z karty albo z menu w nagłówku.

    Menu
    Słowniki → Przetwarzanie cenników → Lista cenników
    Sześć flag
    karta źródła → zakładka „Ustawienia” → sekcja „Produkty” → podsekcja „Jakie dane importować”
    Oznaczenia kolumn
    zakładka „Ustawienia” → sekcja „Kolumny” → tabela pól
    Lista operacji
    zakładka „Ustawienia” → sekcja „Dodatkowo” → „Kolejność wykonywania operacji”
    Ta sama lista z okna
    „Lista cenników” → menu w nagłówku → „Reguły przetwarzania” → „Kolejność wykonywania operacji”
    Wynik
    karta źródła → zakładka „Produkty” → menu kontekstowe → „Produkty-opcje”
    Uprawnienia
    okno cenników; wewnątrz dzieli się ono na osobne bloki
    Przygotuj
    źródło, którego plik był choć raz zaimportowany, i kolumnę z jednakową wartością we wszystkich wariantach

    Powiązane tematy

    Czy ten artykuł był pomocny?

    Brakuje funkcji? Napisz do nas.

    Dodamy ją za darmo, jeśli przyda się też innym.

    Jeśli potrzebujesz jej tylko ty — umówimy się osobno.

    Spis treści

    Zaproponuj usprawnienie

    Wypróbuj Elbuz za darmo